STARY TESTAMENT
Księga Przysłów

DRUGI ZBIÓR PRZYSŁÓW SALOMONA

25
I to są przysłowia Salomona, przepisane przez ludzi króla judzkiego, Ezechiasza.
Chwałą Bożą - rzecz taić,
chwałą królów - rzecz badać.
Wysokość niebios i głębia podziemia,
i serca królów są niezbadane.
Odłącz żużel od srebra,
a rozbłyśnie złotnikowi naczynie:
nieprawego1 usuń sprzed króla,
a sprawiedliwość jego tron umocni.
Nie bądź wyniosły u króla,
nie stawaj na miejscu wielmożów!
Niech raczej ci rzekną: «Posuń się wyżej!»
niżby cię mieli poniżyć przed możnym2.
Co oczy twoje spostrzegły,
nie podawaj szybko do sądu,
bo co zrobisz w końcu,
jeżeli zawstydzi cię bliźni?3
Swój spór z bliźnim załatw polubownie,
lecz cudzych tajemnic nie zdradzaj,
10 by słuchający ciebie nie zganił
i nie przylgnęła do ciebie niesława4.
11 Złote jabłka na sprzętach ze srebra -
to słowo mówione w czasie właściwym.
12 Złota obrączka, kolia ze szczerego złota -
wskazówka mądrego dla uszu uważnych.
13 Czym jest chłód śniegu w dzień żniwa,
tym wierny zleceniu posłaniec:
bo ducha panu orzeźwia.
14 Chmury i wicher bez deszczu:
kto chwali się darem kłamanym.
15 Cierpliwość ugnie zwierzchnika,
a język łagodny złamie kości5.
16 Znalazłeś miód - tyle zjedz, ile trzeba,
byś się objadłszy nie zwrócił.
17 Stawaj rzadko w domu sąsiada,
by nie miał cię dość i nie nabrał wstrętu.
18 Maczugą, mieczem, ostrą strzałą -
fałszywy świadek przeciw bliźniemu.
19 Czym ząb zepsuty i noga chwiejna,
tym jest w dniu klęski nadzieja w niewiernym.
20 Jak płaszcz zdejmować w dzień mroźny
lub ocet wylewać na ług,
tak pieśni śpiewać znękanym.
21 Gdy wróg twój łaknie, nakarm go chlebem,
gdy pragnie, napój go wodą -
22 żar ognia zgromadzisz na nim6,
a Pan ci za to zapłaci.
23 Północny wiatr sprowadzi deszcz,
a język obmówcy - gniew na twarzach.
24 Lepsze mieszkanie w kącie dachu
niż żona swarliwa i dom obszerny7.
25 Jak zimna woda na gardło spragnione,
tak dobre wieści z dalekiej krainy.
26 źródłem zmąconym i studnią zniszczoną
jest prawy, co przed występnym się chwieje8.
27 Niedobrze za wiele jeść miodu:
a gardzenie wyniosłością jest zaszczytne9.
28 Miastem odkrytym, bez murów,
jest człowiek nieopanowany.




ZMIEŃ ROZDZIAŁ W KSIĘDZE
ZMIEŃ KSIĘGĘ I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W KSIĘDZE
WYSZUKAJ W BIBLII
WSTĘP
««  Prz 25  »»
Prz 25, 5 - Złego doradcę (por. przypis do Prz 21,30).

Prz 25, 7 - Por. Łk 14,7-11.

Prz 25, 8 - Sens przyp. w tym podziale: "pochopne oskarżenie może przynieść wstyd w razie przegrania sprawy".

Prz 25, 10 - Wlg: "By snadź usłyszawszy nie natrząsał się z ciebie i nie przestałby ci w oczy wyrzucać. Łaska i przyjaźń wolnymi czynią; chowaj je sobie, byś nie był pośmiewiskiem".

Prz 25, 15 - Tzn. przełamie trudności.

Prz 25, 22 - Sens: szlachetna zemsta go zawstydzi. Por. Rz 12,20.

Prz 25, 24 - Zob. Prz 21,9.

Prz 25, 26 - Ulega pokusie złych (por. Prz 1,8n).

Prz 25, 27 - Inni tłum.: "i szukać zbyt wielkich zaszczytów".

WYKAZ SKRÓTÓW | KSIĘGI I ICH TŁUMACZE | INFORMACJE O WYDANIU | WYDANIE HTML (1998) | POPRZ. | COOKIES | BIBLIA MP3
© Wydawnictwo Pallottinum w Poznaniu, 2003
Webmaster: biblia@deon.pl