STARY TESTAMENT
Księga Mądrości

MĄDROŚĆ W DZIEJACH


Przykłady z życia patriarchów

10
To ona ustrzegła Prarodzica1 świata -
pierwsze, samotne stworzenie;
wyprowadziła go z jego upadku
i dała mu moc panowania nad wszystkim.
A gdy od niej odpadł Niegodziwiec2 w swym gniewie,
w bratobójczym szale zgubił sam siebie.
Zatopioną z jego winy ziemię Mądrość znowu ocaliła,
na lichym drewnie sterując Sprawiedliwym3.
Gdy przyszło pomieszanie narodów za przewrotną zmowę,
ona uznała Sprawiedliwego4, zachowała go nienagannym przed Bogiem
i zachowała mocnym mimo jego litości dla dziecka.
Gdy przyszła zatrata na bezbożnych,
ona wybawiła Sprawiedliwego5,
gdy zbiegł przed ogniem na Pięć Miast spadającym.
Zachowało się jeszcze świadectwo ich przewrotności:
dymiące pustkowie,
rośliny owocujące o niezwykłej porze,
i sterczący słup soli, pomnik duszy, co nie dowierzała.
Gdy bowiem zboczyli z drogi Mądrości,
nie tylko tę szkodę ponieśli, że nie poznali, co dobre,
ale jeszcze zostawili żywym pamiątkę swej głupoty,
by nawet nie mogło pozostać w ukryciu to, w czym pobłądzili.
Lecz Mądrość wybawiła swych czcicieli z utrapień.
10 Ona Sprawiedliwego6, co zbiegł przed gniewem brata,
po drogach prostych powiodła;
ukazała mu Boże królestwo
i dała znajomość rzeczy świętych6.
W mozołach mu poszczęściła
i pomnożyła owoc jego trudów.
11 Była przy nim pośród zachłannych jego gnębicieli
i obdarzyła go bogactwami.
12 Ustrzegła go przed wrogami,
uchroniła przed gotującymi zasadzki.
Rozstrzygnęła na jego korzyść ciężkie zmaganie7,
by wiedział, że pobożność możniejsza jest niż wszystko.
13 Nie opuściła Sprawiedliwego8, gdy go zaprzedano,
ale go wybawiła od grzechu.
14 Zeszła z nim razem do lochu
i nie opuściła go w więzach,
aż mu przyniosła berło królewskie
i władzę nad jego ciemięzcami.
Dowiodła, że kłamią jego potwarcy,
a jemu dała sławę na wieki.

Mądrość wyzwala Izraela z niewoli egipskiej

15 Ona wyrwała lud święty, plemię nienaganne9,
spośród narodu ciemięzców.
16 Wstąpiła w duszę Sługi Pańskiego10,
w znakach i cudach groźnym władcom się przeciwstawiła.
17 Oddała świętym zapłatę ich trudów,
powiodła ich drogą cudowną
i stała się im za dnia osłoną,
a światłem gwiazd wśród nocy11.
18 Przeprawiła ich przez Morze Czerwone,
przeprowadziła poprzez wody mnogie,
19 a wrogów ich potopiła
i wyrzuciła z głębin otchłani.
20 Wzięli więc sprawiedliwi łupy z bezbożnych
i opiewali, Panie, święte imię Twoje,
i sławili zgodnie zwycięską Twą rękę.
21 Mądrość bowiem otworzyła usta niemych
i głośnymi uczyniła języki niewprawnych12.




ZMIEŃ ROZDZIAŁ W KSIĘDZE
ZMIEŃ KSIĘGĘ I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W KSIĘDZE
WYSZUKAJ W BIBLII
WSTĘP
««  Mdr 10  »»
Mdr 10, 1 - Adama. Zob. Wstęp.

Mdr 10, 3 - Kain: Rdz 4,8nn.

Mdr 10, 4 - Noem: Rdz 6,9-8,18.

Mdr 10, 5 - Abrahama, gotowego do złożenia ofiary z Izaaka: Rdz 12,1-3; Rdz 22,1-19.

Mdr 10, 6 - Lota z zatraty Sodomy i Gomory: Rdz 19,1-29.

Mdr 10, 10 - "Sprawiedliwego" - Jakuba: Rdz 27,43; Rdz 28,2-5.10-22; Rdz 29,1-31,16; "świętych" - inni odnoszą do aniołów.

Mdr 10, 12 - Zob. Rdz 32,25-31.

Mdr 10, 13 - Józefa: Rdz rozdz. 37 [->Rdz 37,1]; Rdz rozdz. 39-41 [->Rdz 39,1].

Mdr 10, 15 - Naród izraelski, "święty" przez swe wybranie (Wj 19,6).

Mdr 10, 16 - Mojżesza, sprowadzającego plagi na Egipt (Wj 7,1-10,29).

Mdr 10, 17 - Słup ognisty: Wj 13,21n.

Mdr 10, 21 - Aluzje do Wj 4,10; Wj 6,12n.30; Wj 15,1-19.
WYKAZ SKRÓTÓW | KSIĘGI I ICH TŁUMACZE | INFORMACJE O WYDANIU | WYDANIE HTML (1998) | POPRZ. | COOKIES | BIBLIA MP3
© Wydawnictwo Pallottinum w Poznaniu, 2003
Webmaster: biblia@deon.pl