werset">1 Ku mojej mądrości zwróć się, mój synu,
ku mojej rozwadze nakłoń swe ucho,
werset">2 abyś zachował roztropność,
twe usta niech strzegą rozsądku!
werset">3 Bo miód wycieka z warg obcej¹,
podniebienie jej gładkie jak olej,
werset">4 lecz w końcu będzie gorzka niby piołun
i ostra jak miecz obosieczny.
werset">5 Jej nogi zstępują ku śmierci,
do Szeolu² zmierzają jej kroki,
werset">6 byś nie ujrzał drogi życia,
jej ścieżki wiją się niedostrzegalnie³.


werset">7 Więc teraz, mój synu, posłuchaj:
nie odstępuj od moich pouczeń;
werset">8 idź drogą swą od niej daleko,
pod drzwi jej domu nie podchodź,
werset">9 byś obcym swej sławy nie oddał,
a lat swych okrutnikowi,
werset">10 by z pracy twej inni nie tyli,
by mienie twe nie szło w dom obcy.
werset">11 Na końcu przyjdzie ci wzdychać,
gdy ciało i siły wyczerpiesz.
werset">12 Powiesz: «Nie cierpiałem upomnień -
nauką wzgardziło moje serce,
werset">13 nie dbałem na głos wychowawców,
nie dawałem posłuchu nauczającym mnie;
werset">14 o włos, a popadłbym w wielkie nieszczęście
pośród rady i zgromadzenia».


werset">15 Pij wodę z własnej cysterny⁴,
tę, która płynie z twej studni.
werset">16 Na zewnątrz mają bić twoje źródła?
Tworzyć na placach strumienie?
werset">17 Niech służy dla ciebie samego,
a nie innym wraz z tobą;
werset">18 niech źródło twe świętym⁵ zostanie,
znajduj radość w żonie młodości.
werset">19 Przemiła to łania i wdzięczna kozica⁶,
jej piersią upajaj się zawsze,
w miłości jej stale czuj rozkosz!
werset">20 Po cóż, mój synu, upajać się obcą
i obejmować piersi nieznanej?


werset">21 Bo drogi ludzkie - przed oczyma Pana,
On widzi wszystkie ich ścieżki.
werset">22 Gdy grzesznym nieprawość owładnie,
trzymają go więzy występku.
werset">23 Umrze on z braku nauki,
pobłądzi z ogromu głupoty.