werset">1 Słowo Pańskie skierowane do Micheasza z Moreszet za czasów Jotama, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich - to, co widział o Samarii i Jeruzalem.




werset">2 Słuchajcie, wszystkie narody,
wsłuchuj się, ziemio, i to, co ją napełnia!
Niech <Pan> Bóg przeciw wam będzie świadkiem,
Pan z pałacu swego świętego!
werset">3 Bo oto Pan wychodzi ze swego przybytku,
zstąpi i deptać będzie po wyniosłościach ziemi.
werset">4 Stopnieją pod Nim góry,
rozdzielą się doliny
jak wosk przed ogniem,
jak wody rozlane po stoku.
werset">5 Wszystko to z powodu występku Jakuba
i grzechów domu Judy².
Jaki występek Jakuba?
Czy nie Samaria?
Co za grzech² domu Judy?
Czy nie Jeruzalem?
werset">6 «Przeto uczynię Samarię rumowiskiem na polu,
miejscem pod uprawę winnicy;
kamienie jej stoczę w dolinę
i obnażę jej fundamenty.
werset">7 Wszystkie jej bożki będą potłuczone
i cały jej dorobek³ w ogniu spalony.
Wszystkie jej posągi rozbiję w gruzy,
bo z zapłaty nierządnicy³ są zgromadzone³
i w zapłatę nierządnicy się obrócą».


werset">8 Przeto zawodzić będą i lamentować,
chodzić boso i nago⁴;
jak szakale uczynią zawodzenie
i lament jak strusie.
werset">9 Bo rana jej jest nieuleczalna;
ach, dochodzi aż do Judy,
dosięga bramy mego ludu,
aż do Jeruzalem!
werset">10 ⁵ W Gat [tego] nie ogłaszajcie,
zgoła⁵ nie płaczcie,
w Bet-Leafra
tarzajcie się w prochu!
werset">11 Uchodź, mieszkanko Szafiru,
w haniebnej nagości;
mieszkanka Saananu nie wyjdzie,
żałoba w Bet-Haesel pozbawi was schronienia.
werset">12 Jak mieszkanka Marotu
ma oczekiwać szczęścia,
skoro zstępuje nieszczęście od Pana
do bramy Jeruzalem?
werset">13 Zaprzęgnij rumaki do wozu,
mieszkanko Lakisz,
któraś była początkiem grzechu
dla Córy Syjonu,
bo w tobie znalezione są
występki Izraela!⁶
werset">14 Przeto dasz wiano
dla Moreszet-Gat,
domy Akzibu⁷ będą omamieniem
dla królów izraelskich.
werset">15 Zdobywcę sprowadzę także na ciebie,
mieszkanko Mareszy;
aż do Adullam przybędzie
chwała Izraela⁸.
werset">16 Wyrywaj włosy - i zgól je -
nad dziećmi, twoją radością;
rozszerz łysinę⁹ jak to jest u sępa,
bo pójdą one w niewolę daleko od ciebie.