werset">1 Pan przemówił do Jonasza po raz drugi tymi słowami: werset">2 «Wstań, idź do Niniwy, wielkiego miasta, i głoś jej upomnienie, które Ja ci zlecam». werset">3 Jonasz wstał i poszedł do Niniwy, jak powiedział Pan. Niniwa była miastem bardzo rozległym¹ - na trzy dni drogi. werset">4 Począł więc Jonasz iść przez miasto jeden dzień drogi i wołał, i głosił: «Jeszcze czterdzieści dni, a Niniwa zostanie zburzona»². werset">5 I uwierzyli mieszkańcy Niniwy Bogu, ogłosili post³ i oblekli się w wory od największego do najmniejszego. werset">6 Doszła ta sprawa do króla Niniwy. Wstał więc z tronu, zdjął z siebie płaszcz, oblókł się w wór i siadł na popiele⁴. werset">7 Z rozkazu króla i jego dostojników zarządzono i ogłoszono w Niniwie co następuje: «Ludzie i zwierzęta, bydło i trzoda niech nic nie jedzą, niech się nie pasą i wody nie piją. werset">8 Niech obloką się w wory - <ludzie i zwierzęta> - niech żarliwie wołają do Boga! Niech każdy odwróci się od swojego złego postępowania i od nieprawości, którą [popełnia] swoimi rękami. werset">9 Kto wie, może się odwróci i ulituje Bóg, odstąpi od zapalczywości swego gniewu, a nie zginiemy?» werset">10 Zobaczył Bóg czyny ich, że odwrócili się od swojego złego postępowania⁵. I ulitował się Bóg nad niedolą, którą postanowił na nich sprowadzić, i nie zesłał jej.