werset">1 Zawiedzie twoja nadzieja,
bo już sam jego widok przeraża.
werset">2 Kto się ośmieli go zbudzić?
Któż mu wystąpi naprzeciw?
werset">3 Kto się odważy go dotknąć bezkarnie? -
Nikt zgoła pod całym niebem.


werset">4 Głosu¹ jego nie zdołam przemilczeć,
o sile wiem - niezrównana.
werset">5 Czy odchyli kto brzeg pancerza
i podejdzie z podwójnym wędzidłem?
werset">6 Czy otworzy mu paszczy podwoje? -
Strasznie jest spojrzeć mu w zęby.


werset">7 Grzbiet ma jak płyty u tarczy,
spojone jakby pieczęcią.
werset">8 Mocno ze sobą złączone,
powietrze nawet nie przejdzie.
werset">9 Tak jedna przylega do drugiej,
że nie można rozluźnić połączeń.


werset">10 Jego kichanie olśniewa blaskiem,
oczy - jak powieki zorzy:
werset">11 z ust mu płomienie² buchają,
sypią się iskry ogniste.
werset">12 Dym wydobywa się z nozdrzy,
jak z kotła pełnego wrzątku.
werset">13 Oddechem rozpala węgle,
z paszczy tryska mu ogień.


werset">14 W szyi się kryje jego potęga,
przed nim skacząc biegnie przestrach,
werset">15 części ciała spojone,
jakby ulane, nieporuszone.
werset">16 Serce ma twarde jak skała,
jak dolny kamień młyński.


werset">17 Gdy wstaje, mocni drżą ze strachu
i przerażeni tracą przytomność.
werset">18 Bo cięcie mieczem bez skutku,
jak dzida, strzała czy oszczep.
werset">19 Dla niego żelazo - to plewy,
brąz - niby drzewo zbutwiałe.
werset">20 Nie płoszy go strzała z łuku,
kamień z procy jest źdźbłem dla niego.
werset">21 Dla niego źdźbłem maczuga,
śmieje się z dzidy lecącej.


werset">22 Pod nim są ostre skorupy,
ślad jakby wału³ zostawia na błocie.
werset">23 Głębię wód wzburzy jak kocioł,
na wrzątek ją zdoła przemienić.
werset">24 Za nim smuga się świeci na wodzie,
topiel podobna do siwizny.


werset">25 Nie ma mu równego na ziemi,
uczyniono go nieustraszonym:
werset">26 Każde mocne zwierzę się lęka
jego, króla wszystkich stworzeń»⁴.