werset">1 A na to drży moje serce,
zda się, że z piersi wyskoczy.
werset">2 Tego huku pilnie słuchajcie,
grzmotu, co z ust Jego wychodzi.
werset">3 Pod całym niebem latać każe błyskawicy,
po krańce ziemi jej światło.
werset">4 Potem nastaje huk straszny,
to grzmot zesłał Wszechmocny;
nie wstrzymał go,
bo ciągle go słychać.
werset">5 A Bóg cudownie grzmi swoim głosem,
działając cuda niepojęte.


werset">6 Śniegowi mówi: "Padaj na ziemię!",
ulewie i deszczowi: "Bądźcie mocne!"
werset">7 Ludzi zamyka po domach,
by każdy rozważał¹ Jego dzieła.
werset">8 Zwierzęta zaszyte w kryjówkach
nocują w swych legowiskach.
werset">9 Burza przychodzi z komory²,
zima [nadciąga] z północy,
werset">10 mróz dany z tchnienia Bożego
i lodem ścięta powierzchnia wody.
werset">11 Blask Jego chmury rozpędza,
słońce rozprasza obłoki.
werset">12 Tu i tam ono krąży,
idzie, by spełnić zlecenia.
Wszystkie nakazy [wykona]
na całej powierzchni ziemi,
werset">13 jako upomnienie czy łaska
lub jako miłosierdzie wysłane³.


werset">14 Posłuchaj, Hiobie, zaczekaj!
A cuda Boże zrozumiesz⁴.
werset">15 Czy wiesz, jak Bóg rozkazuje,
jak świeci z chmur błyskawicą?
werset">16 Czy wiesz, jak w powietrzu mgły wiszą?
Te cuda są pełne mądrości.
werset">17 Ubranie twoje gorące,
gdy ziemia spoczywa bez wiatru.
werset">18 Potrafisz z Nim niebiosa rozciągać,
twarde jak lustro z metalu?


werset">19 Poucz nas, co Mu odpowiedzieć,
w ciemności nie możemy się bronić⁵.
werset">20 Czy trzeba Mu zgłosić: "Chcę mówić"?
Musi Mu człowiek powiedzieć, że ginie?⁶


werset">21 Nie widać teraz światłości,
jaśnieje poza chmurami.
Zawieje wiatr i je rozpędzi.
werset">22 Z północy przychodzi blask złoty⁷,
to Boga straszliwy majestat.
werset">23 Wszechmocny jest - któż Go dosięże?
Pełen potęgi, świętości,
bogaty w prawość, nie w ucisk⁸.
werset">24 Stąd Go się ludzie lękają.
Nie zważa na wszystkich mądrych sercem».