werset">1 Hiob na to odpowiedział i rzekł:
werset">2 «Ależ pomogłeś choremu,
wzmocniłeś ramię osłabłe!
werset">3 Tyś niemądremu doradził,
ujawniłeś pełnię rozumu!
werset">4 Do kogo kierujesz te słowa,
czyjże to duch wionie z ciebie?
werset">5 Umarli drżą w podziemiu,
ocean i jego mieszkańcy.
werset">6 Szeol dla Niego jest nagi,
Abaddon¹ jest bez zasłony.
werset">7 Dach rozciąga nad pustką,
ziemi niczym nie umacnia,
werset">8 wody chmurami krępuje²,
nie pękną pod nimi obłoki.
werset">9 Zakrywa oblicze księżyca
rozciągając nad nim chmury.


werset">10 Wodom nakreślił granice,
oddzielił światło od mroku.
werset">11 Słupy niebieskie się chwieją,
drżące przed Jego groźbą.
werset">12 Potęgą wzburzył pramorze,
roztrzaskał Rahaba swą mocą,
werset">13 wichurą oczyszcza strop nieba
i Węża Zbiega³ niszczy swą ręką.


werset">14 Oto są ślady dróg Jego;
jak mało o Nim się słyszy!
Któż zdoła pojąć grom Jego mocy?»