Druga mowa Sofara: Sprawiedliwość nie zna wyjątków
Muszę odpowiedzieć
20
werset">1 Wtedy zabrał głos Sofar z Naamy i rzekł:
werset">2 «Zaprawdę, odpowiedź moją dyktuje niepokój
wywołany wewnętrznym wzburzeniem
1.
werset">3 Słuchając łajań złośliwych,
duch mądry gotuje odpowiedź.
Chwilowa radość nieprawego
werset">4 Czyż nie wiesz? Od dawien dawna,
odkąd jest człowiek na ziemi,
werset">5 radość występnych jest krótka,
szczęście niewiernego trwa chwilkę,
werset">6 choć w pysze chce sięgać po niebo
i głową dotykać obłoków.
werset">7 Na zawsze
2 zaginie jak mierzwa
2,
obecni powiedzą: "A gdzież on?"
werset">8 Jak sen przeminął, nie można go znaleźć -
znikł niby nocne marzenie.
werset">9 Choć goni go oko, nie sięgnie,
to miejsce nie ujrzy go więcej.
werset">10
3 Synowie zwracają mienie ubogim,
jego ręce oddają bogactwa.
Zwraca nieprawe bogactwa
werset">11 Jego kości tak pełne były krzepy:
wraz z nim ją kładą do prochu
4.
werset">12 Słodkie zło w jego ustach,
chętnie je miał pod językiem,
werset">13 trzymał i nie chciał wypuścić,
język do niego przykleił.
werset">14 Pokarm spleśniał mu w trzewiach,
żołądek zawiera truciznę;
werset">15 dobra sam połknął i zwrócił:
Bóg wyrzucił je z niego.
werset">16 Wchłaniał on jad padalców,
zabije go język żmijowy.
werset">17 Nie spojrzy na wody płynące,
choć płyną miodem i śmietaną
5.
werset">18 Zwrócił swój zysk nie połknięty.
Nie cieszy go złupione bogactwo
6.
werset">19 Skrzywdził, zasmucił ubogich,
domy zagrabiał, nie stawiał;
werset">20 nie zaznał spokoju w swym wnętrzu,
nie uratował się swoim skarbem.
Chciwość nie nasyci
werset">21 Nic nie uszło jego chciwości,
stąd jego dobra nietrwałe.
werset">22 Poczuje głód mimo obfitości,
owładnie nim siła nieszczęścia.
werset">23 Gdy będzie czym wnętrze napełnić,
Bóg ześle na niego żar swego gniewu,
wyleje nań fale swej zapalczywości.
Niespodziewana kara
werset">24 Uciekł przed bronią żelazną,
przebije go łuk brązowy.
werset">25 Przeszyje go, wyjdzie mu z grzbietu,
błysk ostrza - z wątroby,
owładnie nim przerażenie.
werset">26 Ciemność jak skarb zachowana,
nie wzniecony ogień go strawi,
zniszczy, co skryte w namiocie.
werset">27 Niebo odsłoni przewiny
7,
ziemia dlań wrogiem się stanie.
werset">28 Rozdrapią mu skarby w jego domu,
rozpłyną się w dzień Jego gniewu.
werset">29 To los odstępcy od Boga,
dziedzictwo przez Boga przyznane».
