werset">1 Kiedy przemawiali do ludu, podeszli do nich kapłani i dowódca straży świątynnej¹ oraz saduceusze werset">2 oburzeni, że nauczają lud i głoszą zmartwychwstanie umarłych w Jezusie. werset">3 Zatrzymali ich² i oddali pod straż aż do następnego dnia, bo już był wieczór. werset">4 A wielu z tych, którzy słyszeli naukę, uwierzyło. Liczba mężczyzn dosięgała około pięciu tysięcy.
werset">5 Następnego dnia zebrali się ich przełożeni i starsi, i uczeni w Jerozolimie: werset">6 arcykapłan Annasz, Kajfasz, Jan, Aleksander i ilu ich było z rodu arcykapłańskiego³. werset">7 Postawili ich w środku i pytali: «Czyją mocą albo w czyim imieniu uczyniliście to?» werset">8 Wtedy Piotr napełniony Duchem Świętym powiedział do nich: «Przełożeni ludu i starsi! werset">9 Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek uzyskał zdrowie, werset">10 to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka - którego ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych - że przez Niego ten człowiek stanął przed wami zdrowy. werset">11 On jest kamieniem, odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła⁴. werset">12 I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, w którym moglibyśmy być zbawieni».
werset">13 Widząc odwagę Piotra i Jana, a dowiedziawszy się, że są oni ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznawali w nich też towarzyszy Jezusa. werset">14 A widząc nadto, że stoi z nimi uzdrowiony człowiek, nie znajdowali odpowiedzi. werset">15 Kazali więc im wyjść z sali Rady i naradzili się: werset">16 «Co mamy zrobić z tymi ludźmi? - mówili jeden do drugiego - bo dokonali jawnego znaku, oczywistego dla wszystkich mieszkańców Jerozolimy. Przecież temu nie możemy zaprzeczyć. werset">17 Aby jednak nie rozpowszechniało się to wśród ludu, zabrońmy im surowo przemawiać do kogokolwiek w to imię!».
werset">18 Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać, i nauczać w imię Jezusa. werset">19 Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: «Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? werset">20 Bo my nie możemy nie mówić tego, cośmy widzieli i słyszeli». werset">21 Oni zaś ponowili groźby, a nie znajdując żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich ze względu na lud, bo wszyscy wielbili Boga z powodu tego, co się stało. werset">22 A człowiek, który doznał tego cudownego uzdrowienia, miał ponad czterdzieści lat.


werset">23 Uwolnieni przybyli do swoich i opowiedzieli, co do nich mówili arcykapłani i starsi. werset">24 Wysłuchawszy tego podnieśli jednomyślnie głos do Boga i mówili:
«Wszechwładny Stwórco nieba i ziemi, i morza, i wszystkiego, co w nich istnieje⁵, werset">25 Tyś przez Ducha Świętego powiedział ustami sługi Twego Dawida:
Dlaczego burzą się narody
i ludy knują rzeczy próżne?
werset">26 Powstali królowie ziemi
i książęta zeszli się razem
przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi⁶.
werset">27 Zeszli się bowiem rzeczywiście w tym mieście przeciw świętemu Słudze⁷ Twemu, Jezusowi, którego namaściłeś⁷, Herod i Poncjusz Piłat z poganami i pokoleniami Izraela, werset">28 aby uczynić to, co ręka Twoja i myśl zamierzyły. werset">29 A teraz spójrz, Panie, na ich groźby i daj sługom Twoim głosić słowo Twoje z całą odwagą, werset">30 gdy Ty wyciągać będziesz swą rękę, aby uzdrawiać i dokonywać znaków i cudów przez imię świętego Sługi Twego, Jezusa».
werset">31 Po tej modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani, wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże⁸.


werset">32 Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. werset">33 Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. werset">34 Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je werset">35 i przynosili pieniądze [uzyskane] ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby. werset">36 Tak Józef, nazwany przez Apostołów Barnabas, to znaczy "Syn Pocieszenia", lewita rodem z Cypru, werset">37 sprzedał ziemię, którą posiadał, a pieniądze przyniósł i złożył u stóp Apostołów.