werset">1 Rzekł Bóg do Jakuba: «Idź do Betel i tam zamieszkaj. Wznieś też tam ołtarz Bogu, który ci się ukazał, gdy uciekałeś przed twym bratem Ezawem». werset">2 Rzekł więc Jakub do swych domowników i do wszystkich, którzy z nim byli: «Usuńcie spośród was [wizerunki] obcych bogów¹, jakie macie; oczyśćcie się i zmieńcie szaty. werset">3 Pójdziemy bowiem do Betel i tam zbuduję ołtarz Bogu, który wysłuchał mnie w czasie mej niedoli i wspomagał mnie, gdziekolwiek byłem». werset">4 Oddali więc Jakubowi wszystkie [wizerunki] obcych bogów, jakie posiadali, oraz kolczyki, które nosili w uszach, i Jakub zakopał je pod terebintem w pobliżu Sychem. werset">5 A gdy wyruszyli w drogę, padł wielki strach² na okoliczne miasta, tak że nikt nie ścigał synów Jakuba. werset">6 Jakub, przybywszy wraz ze wszystkimi swymi ludźmi do Luz w Kanaanie, czyli do Betel. werset">7 zbudował tam ołtarz i nazwał to miejsce El-Betel³. - Tu bowiem ukazał mu się Bóg, kiedy uciekał przed swym bratem. werset">8 Wtedy to zmarła Debora, piastunka Rebeki, i pochowano ją w pobliżu Betel pod terebintem, który dlatego otrzymał nazwę Terebint Płaczu.
werset">9 Bóg ukazał się jeszcze Jakubowi po jego powrocie z Paddan-Aram i błogosławiąc mu werset">10 powiedział do niego:
«Imię twe jest Jakub,
ale odtąd nie będą cię zwać Jakubem,
lecz będziesz miał imię Izrael»⁴.
I tak otrzymał imię Izrael. werset">11 Po czym Bóg rzekł do niego:
«Ja jestem Bóg wszechmocny.
Bądź płodny i rozmnażaj się.
Niechaj powstanie z ciebie naród i wiele narodów,
i niechaj królowie zrodzą się z ciebie.
werset">12 Kraj, który dałem Abrahamowi i Izaakowi, daję tobie;
i twemu przyszłemu potomstwu dam ten kraj».
werset">13 Potem Bóg oddalił się od niego z tego miejsca, na którym do niego przemawiał. werset">14 A Jakub ustawił stelę na tym miejscu, gdzie Bóg do niego mówił, stelę kamienną. I składając ofiarę płynną wylał na nią oliwę. werset">15 Jakub dał więc temu miejscu, na którym przemawiał do niego Bóg, nazwę Betel.
werset">16 A gdy wyruszyli z Betel i mieli jeszcze w drodze przed sobą pewną przestrzeń, aby dojść do Efrata, Rachela zaczęła rodzić; poród jednak był ciężki. werset">17 I kiedy urodziła w wielkich bólach, rzekła do niej położna: «Już nie lękaj się, bo oto masz syna!» werset">18 Ona jednak, gdy życie z niej uchodziło, bo konała, nazwała swego syna Benoni; lecz ojciec dał mu imię Beniamin⁵. werset">19 A Rachela umarła i została pochowana przy drodze do Efrata, czyli Betlejem. werset">20 Jakub ustawił stelę na jej grobie. - Kamień tan stoi na grobie Racheli po dziś dzień.
werset">21 Izrael wyruszył w drogę i rozbił namioty poza Migdal-Eder. werset">22 A gdy przebywał w tej okolicy, Ruben zbliżył się do Bilhy, drugorzędnej żony ojca swego, i obcował z nią; Izrael dowiedział się o tym.
Synów Jakuba było dwunastu:
werset">23 Synowie Lei: pierworodny syn Jakuba Ruben, Symeon, Lewi, Juda, Issachar i Zabulon. werset">24 Synowie Racheli: Józef i Beniamin. werset">25 Synowie Bilhy, niewolnicy Racheli: Dan i Neftali, werset">26 oraz synowie Zilpy, niewolnicy Lei: Gad i Aser. Są to synowie Jakuba, którzy mu się urodzili w Paddan-Aram.
werset">27 A potem Jakub przybył do ojca swego, Izaaka, do Mamre, do Kiriat-Arba, czyli do Hebronu, gdzie niegdyś mieszkał Abraham, a potem i Izaak. werset">28 Izaak miał wtedy sto osiemdziesiąt lat.
werset">29 Izaak, doszedłszy do kresu swego życia, zmarł w późnej starości. I pochowali go jego synowie Ezaw i Jakub.