werset">1 Gdybym mówił językami ludzi i aniołów¹,
a miłości bym nie miał,
stałbym się jak miedź brzęcząca
albo cymbał brzmiący.
werset">2 Gdybym też miał dar prorokowania
i znał wszystkie tajemnice,
i posiadał wszelką wiedzę,
i wszelką [możliwą] wiarę, tak iżbym góry przenosił.
a miłości bym nie miał,
byłbym niczym.
werset">3 I gdybym rozdał na jałmużnę całą majętność moją,
a ciało wystawił na spalenie²,
lecz miłości bym nie miał,
nic bym nie zyskał.
werset">4 Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest.
Miłość nie zazdrości,
nie szuka poklasku,
nie unosi się pychą;
werset">5 nie dopuszcza się bezwstydu,
nie szuka swego,
nie unosi się gniewem,
nie pamięta złego;
werset">6 nie cieszy się z niesprawiedliwości,
lecz współweseli się z prawdą.
werset">7 Wszystko znosi,
wszystkiemu wierzy,
we wszystkim pokłada nadzieję,
wszystko przetrzyma.
werset">8 Miłość nigdy nie ustaje,
[nie jest] jak proroctwa, które się skończą,
albo jak dar języków, który zniknie,
lub jak wiedza, której zabraknie.
werset">9 Po części bowiem tylko poznajemy,
po części prorokujemy.
werset">10 Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe,
zniknie to, co jest tylko częściowe.
werset">11 Gdy byłem dzieckiem,
mówiłem jak dziecko,
czułem jak dziecko,
myślałem jak dziecko.
Kiedy zaś stałem się mężem,
wyzbyłem się tego, co dziecięce.
werset">12 Teraz widzimy jakby w zwierciadle, niejasno;
wtedy zaś [zobaczymy] twarzą w twarz:
Teraz poznaję po części,
wtedy zaś poznam tak, jak i zostałem poznany³.
werset">13 Tak⁴ więc trwają wiara, nadzieja, miłość - te trzy:
z nich zaś największa jest miłość.