werset">1 Boże przodków i Panie miłosierdzia,
któryś wszystko uczynił swoim słowem
werset">2 ² i w Mądrości swojej stworzyłeś człowieka,
by panował nad stworzeniami, co przez Ciebie się stały,
werset">3 by władał światem w świętości i sprawiedliwości
i w prawości serca sądy sprawował -
werset">4 dajże mi Mądrość, co dzieli tron z Tobą,
i nie wyłączaj mnie z liczby swych dzieci!
werset">5 Bom sługa Twój, syn Twojej służebnicy,
człowiek niemocny i krótkowieczny,
zbyt słaby, by pojąć sprawiedliwość i prawa.
werset">6 Choćby zresztą był ktoś doskonały między ludźmi,
jeśli mu braknie mądrości od Ciebie - za nic będzie poczytany.
werset">7 Wybrałeś mnie na króla swojego ludu
i na sędziego synów swoich i córek.
werset">8 Kazałeś zbudować świątynię na górze swej świętej
i ołtarz w mieście swego zamieszkania -
obraz Namiotu świętego, któryś zgotował od początku³.
werset">9 Z Tobą jest Mądrość, która zna Twe dzieła,
i była z Tobą, kiedy świat stwarzałeś⁴,
i wie, co jest miłe Twym oczom,
co słuszne według Twych przykazań.
werset">10 Wyślij ją z niebios świętych,
ześlij od tronu swej chwały,
by przy mnie będąc pracowała ze mną
i żebym poznał, co jest Tobie miłe.
werset">11 Ona bowiem wie i rozumie wszystko,
będzie mi mądrze przewodzić w mych czynach
i ustrzeże mnie dzięki swej chwale.
werset">12 I będą przyjemne dzieła moje,
będę rozsądzał lud Twój sprawiedliwie
i stanę się godnym tronu mego ojca.
werset">13 Któż bowiem z ludzi rozezna zamysł Boży
albo któż pojmie wolę Pana?
werset">14 Nieśmiałe są myśli śmiertelników
i przewidywania nasze zawodne,
werset">15 bo śmiertelne ciało przygniata duszę
i ziemski przybytek⁵ obciąża lotny umysł.
werset">16 Mozolnie odkrywamy rzeczy tej ziemi,
z trudem znajdujemy, co mamy pod ręką -
a któż wyśledzi to, co jest na niebie?
werset">17 Któż poznał Twój zamysł, gdyś nie dał Mądrości,
nie zesłał z wysoka Świętego Ducha swego?
werset">18 I tak ścieżki mieszkańców ziemi stały się proste,
a ludzie poznali, co Tobie przyjemne,
i wybawiła ich Mądrość⁶.