werset">1 Mylnie rozumując, mówili sobie:
«Nasze życie jest krótkie i smutne.
Nie ma lekarstwa na śmierć człowieczą,
nie znamy nikogo, kto by wrócił z Otchłani.
werset">2 Urodziliśmy się niespodzianie
i potem będziemy, jakby nas nigdy nie było.
Dech w nozdrzach naszych jak dym,
myśl jak iskierka z uderzeń serca naszego¹:
werset">3 gdy ona zgaśnie, ciało obróci się w popiół,
a duch się rozpłynie jak niestałe powietrze.
werset">4 Imię nasze pójdzie z czasem w niepamięć
i nikt nie wspomni naszych poczynań.
Przeminie życie nasze jakby ślad obłoku
i rozwieje się jak mgła,
ścigana promieniami słońca
i żarem jego przybita.
werset">5 Czas nasz jak cień przemija,
śmierć nasza nie zna odwrotu:
pieczęć przyłożono, i nikt nie powraca.
werset">6 Nuże więc! Korzystajmy z tego, co dobre,
skwapliwie używajmy świata w młodości!
werset">7 Upijmy się winem wybornym i wonnościami
i niech nam nie ujdą wiosenne kwiaty:
werset">8 uwijmy sobie wieniec z róż, zanim zwiędną².
werset">9 Nikogo z nas braknąć nie może w swawoli,
wszędzie zostawmy ślady uciechy:
bo to nasz dział, nasze dziedzictwo!
werset">10 Udręczmy sprawiedliwego biedaka,
nie oszczędźmy wdowy
ani wiekowej siwizny starca nie uczcijmy!
werset">11 Nasza siła będzie nam prawem sprawiedliwości,
bo to, co słabe, gani się jako nieprzydatne.
werset">12 Zróbmy zasadzkę na sprawiedliwego, bo nam niewygodny³:
sprzeciwia się naszym sprawom,
zarzuca nam łamanie prawa,
wypomina nam błędy naszych obyczajów.
werset">13 Chełpi się, że zna Boga,
zwie siebie dzieckiem Pańskim.
werset">14 Jest potępieniem naszych zamysłów,
sam widok jego jest dla nas przykry,
werset">15 bo życie jego niepodobne do innych
i drogi jego odmienne.
werset">16 Uznał nas za coś fałszywego
i stroni od dróg naszych jak od nieczystości.
Kres sprawiedliwych ogłasza za szczęśliwy
i chełpi się Bogiem jako ojcem.
werset">17 Zobaczmyż, czy prawdziwe są jego słowa,
wybadajmy, co będzie przy jego zejściu⁴.
werset">18 Bo jeśli sprawiedliwy jest synem Bożym,
Bóg ujmie się za nim
i wyrwie go z ręki przeciwników⁵.
werset">19 Dotknijmy go obelgą i katuszą,
by poznać jego łagodność
i doświadczyć jego cierpliwości⁶.
werset">20 Zasądźmy go na śmierć haniebną,
bo - jak mówił - będzie ocalony».


werset">21 Tak pomyśleli - i pobłądzili,
bo własna złość ich zaślepiła.
werset">22 Nie pojęli tajemnic Bożych,
nie spodziewali się nagrody za prawość
i nie docenili odpłaty dusz czystych.
werset">23 Bo dla nieśmiertelności Bóg stworzył człowieka -
uczynił go obrazem swej własnej wieczności⁷.
werset">24 A śmierć weszła na świat przez zawiść diabła⁸
i doświadczają jej ci, którzy do niego należą.