werset">1 A w dwudziestym czwartym dniu tego miesiąca¹ zgromadzili się Izraelici, skruszeni postem i odziani w wory, z głowami posypanymi ziemią. werset">2 I odłączyło się potomstwo Izraela od wszystkich cudzoziemców. Wtedy stojąc wyznali swoje grzechy i wykroczenia swych ojców. werset">3 Stali więc na swoim miejscu, a [lewici] czytali z księgi Prawa Pana, Boga swojego, przez ćwierć dnia, a przez drugą ćwierć wyznawali swe grzechy klęcząc przed Panem, Bogiem swoim.
werset">4 I na podwyższeniu lewitów stanęli: Jozue, Binnuj², Kadmiel, Szebaniasz, Bunni, Szerebiasz, Bani, Kenani - i głośno wołali do Pana, Boga swego; werset">5 i lewici: Jozue, Kadmiel, Bani, Chaszabnejasz³, Szerebiasz, Hodiasz, Szebaniasz, Petachiasz rzekli:
«Wstańcie! Błogosławcie Pana, Boga naszego!³
Błogosławiony jesteś, Panie⁴, Boże nasz, od wieku do wieku.
Niech ludzie błogosławią wspaniałe imię Twoje,
wyższe ponad wszelkie błogosławieństwo i chwałę.
werset">6 Ty, Panie jesteś jedyny.
Ty uczyniłeś niebiosa,
niebiosa niebios i całe ich wojsko;
ziemię i wszystko, co na niej;
morza i wszystko, co w nich.
Ty ożywiasz to wszystko,
a wojsko niebios oddaje Ci pokłon.
werset">7 Ty, Panie, jesteś tym Bogiem,
który wybrał Abrama,
wyprowadziłeś go z Ur Chaldejczyków
i nadałeś mu imię Abraham.
werset">8 A gdyś uznał, że serce jego jest Tobie wierne,
zawarłeś z nim przymierze:
że ziemię Kananejczyka,
Chetyty, Amoryty,
Peryzzyty, Jebusyty i Girgaszyty
dasz jego potomstwu.
A słowa Twego dotrzymałeś,
albowiem jesteś wierny.
werset">9 Widziałeś nędzę ojców naszych w Egipcie,
a wołanie ich słyszałeś nad Morzem Czerwonym.
werset">10 I dokonałeś cudów i znaków na faraonie,
na wszystkich sługach jego i na całym ludzie jego kraju,
bo spostrzegłeś, że do nich zuchwale się odnosili.
Tak zgotowałeś sobie imię sławne do dziś.
werset">11 I morze rozdzieliłeś przed nimi,
a oni przeszli przez środek morza suchą nogą.
Prześladowców ich wrzuciłeś do głębin
jak kamień do wód wzburzonych.
werset">12 Słupem obłoku prowadziłeś ich we dnie,
a słupem ognia - w nocy,
aby oświetlić im drogę,
którą iść mieli.
werset">13 Potem na górę Synaj zstąpiłeś
i rozmawiałeś z nimi z nieba;
i dałeś im
przepisy słuszne,
wskazówki niezawodne,
prawa dobre i przykazania.
werset">14 I Twój święty szabat im oznajmiłeś,
i przez sługę Twego, Mojżesza,
nadałeś im przykazania, przepisy i Prawo.
werset">15 I chleb z nieba im dałeś,
gdy byli głodni;
a wodę ze skały im wyprowadziłeś,
gdy odczuwali pragnienie.
I rozkazałeś im, by poszli posiąść ziemię,
którą im dać obiecałeś pod przysięgą.
werset">16 Lecz oni, ojcowie nasi, postępowali zuchwale,
byli krnąbrni i nie słuchali Twoich przykazań.
werset">17 I uchylali się od posłuszeństwa i nie pamiętali o cudach,
któreś dla nich uczynił.
Byli twardego karku i uwzięli się,
by wrócić do niewoli swej w Egipcie⁵.
Lecz Ty jesteś Bogiem przebaczenia,
jesteś łaskawy i miłosierny,
cierpliwy i wielkiej dobroci;
i nie opuściłeś ich.
werset">18 Nawet gdy uczynili sobie
cielca odlanego z metalu
i powiedzieli: "To jest twój bóg,
który cię wyprowadził z Egiptu",
i gdy popełnili wielkie bluźnierstwa,
werset">19 Ty w wielkim miłosierdziu twoim
nie opuściłeś ich na pustyni.
Słup obłoku nie odstępował od nich we dnie,
aby ich prowadzić drogą;
słup ognia nie odstępował w nocy,
aby oświetlać im drogę, którą iść mieli.
werset">20 I dałeś swego Ducha dobrego,
aby ich oświecał.
I manny Twej od ust im nie odjąłeś,
i dałeś im wodę, gdy byli spragnieni.
werset">21 Przez czterdzieści lat zaopatrywałeś ich na pustyni,
tak że nie odczuwali braku.
Szaty ich się nie zniszczyły,
a nogi ich nie spuchły.
werset">22 I dałeś im królestwa i narody,
i przydzieliłeś je im jako ziemie kresowe,
i oni posiedli ziemię Sichona,
króla⁶ Cheszbonu,
i ziemię Oga,
króla Baszanu.
werset">23 I synów ich rozmnożyłeś jak gwiazdy na niebie,
i zaprowadziłeś ich do ziemi,
w której posiadanie wejść mieli - jak przyrzekłeś ich ojcom.
werset">24 I wkroczyli synowie, i posiedli tę ziemię,
a Ty upokorzyłeś przed nimi
Kananejczyków, mieszkańców tej ziemi.
W ręce tamtych wydałeś ich
oraz ich królów i narody tej ziemi,
aby postąpili z nimi według własnej woli.
werset">25 I zajęli miasta niedostępne
oraz ziemię tłustą.
Posiedli domy pełne wszelkiego dobra,
cysterny wykute, winnice, ogrody oliwne i drzewa owocowe w obfitości.
I jedli, najedli się i utyli,
i rozkoszowali się dzięki Twej wielkiej dobroci.
werset">26 Potem byli oporni i zbuntowali się przeciw Tobie,
i wzgardzili Twoim Prawem.
Zabili proroków Twoich, którzy ich przestrzegali,
aby ich nawrócić do Ciebie;
i popełnili wielkie bluźnierstwa.
werset">27 Wtedy wydałeś ich w ręce ich wrogów, żeby ich dręczyli.
W czasie swego udręczenia wołali do Ciebie,
a Ty z niebios wysłuchałeś
i według wielkiego miłosierdzia Twego dałeś im
wybawicieli, żeby ich wybawili z ręki wrogów.
werset">28 Skoro mieli spokój, znowu postępowali źle przed Tobą.
Wtedy pozostawiłeś ich pod władzą nieprzyjaciół, aby panowali nad nimi.
I znowu wzywali Ciebie,
a Ty z niebios wysłuchałeś i według miłosierdzia Twego
wyrwałeś ich wielokrotnie.
werset">29 I przestrzegałeś ich, by ich nawrócić do Twojego Prawa,
lecz oni byli zuchwali i nie słuchali przykazań Twoich,
i przeciw przepisom Twoim zgrzeszyli - przeciw tym,
przez których wypełnienie zachowuje się życie.
Odwrócili niesforne plecy,
byli twardego karku i nieposłuszni.
werset">30 Miałeś dla nich cierpliwość
przez wiele lat
i przestrzegałeś ich przez Ducha Twego
za pośrednictwem Twoich proroków,
lecz nie usłuchali.
Wtedy wydałeś ich pod władzę obcych narodów.
werset">31 Mimo to dzięki wielkiemu miłosierdziu Twemu
nie wytępiłeś ich
i nie opuściłeś,
albowiem Tyś Bogiem
łaskawym i miłosiernym.
werset">32 I teraz, Boże nasz - Boże wielki,
potężny, straszliwy,
dotrzymujący przymierza i łaski -
niech u Ciebie nie uchodzi za nic ten cały mozół,
jaki ugodził nas: królów naszych, książąt naszych,
kapłanów naszych, proroków naszych, ojców naszych
i cały Twój naród,
od dni królów Aszszura aż po dziś dzień.
werset">33 Lecz Ty jesteś sprawiedliwy
we wszystkim, co na nas przyszło.
Tyś bowiem postąpił słusznie,
myśmy natomiast zawinili.
werset">34 Bo królowie nasi i książęta,
kapłani nasi i przodkowie -
oni nie zachowali Twojego Prawa
i nie zważali na przykazania i napomnienia, których im udzieliłeś.
werset">35 Oni bowiem, dopóki żyli w królestwie swoim
z Twej dobroci wielkiej, którą im okazałeś,
na ziemi tej przestronnej i urodzajnej,
którą im pozostawiłeś:
nie służyli Tobie i nie odwrócili się
od swoich złych uczynków.
werset">36 Oto myśmy dziś niewolnikami:
na ziemi, którą dałeś przodkom naszym,
aby mieli pożytek z owocu jej i bogactwa -
oto myśmy niewolnikami na niej.
werset">37 Plon swój obficie wydaje ona dla królów,
których postawiłeś nad nami za grzechy nasze.
Oni władają naszymi ciałami i bydłem naszym
według swego upodobania.
W wielkim ucisku jesteśmy.