werset">1 Potem dano mi trzcinę podobną do mierniczego pręta,
i powiedziano:
«Wstań i zmierz¹ Świątynię Bożą i ołtarz,
i tych, co wielbią w niej Boga.
werset">2 Dziedziniec² zewnętrzny Świątyni pomiń zupełnie i nie mierz go,
bo został dany poganom,
i będą deptać Miasto Święte czterdzieści dwa miesiące³.
werset">3 Dwom moim Świadkom⁴ dam władzę,
a będą prorokować obleczeni w wory, przez tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni».
werset">4 Oni są dwoma drzewami oliwnymi i dwoma świecznikami,
co stoją przed Panem ziemi.
werset">5 A jeśli kto chce ich skrzywdzić,
ogień wychodzi z ich ust i pożera ich wrogów.
Jeśliby zechciał ktokolwiek ich skrzywdzić,
w ten sposób musi być zabity.
werset">6 Mają oni władzę zamknąć niebo,
by deszcz nie zraszał dni ich prorokowania,
i mają władzę nad wodami,
by w krew je przemienić,
i wszelką plagą uderzyć ziemię,
ilekroć zechcą.
werset">7 A gdy dopełnią swojego świadectwa,
Bestia⁵, która wychodzi z Czeluści, wyda im wojnę, zwycięży ich i zabije.
werset">8 A zwłoki ich [leżeć] będą na placu wielkiego miasta,
które duchowo zwie się: Sodoma i Egipt,
gdzie także ukrzyżowano ich Pana⁶.
werset">9 I [wielu] spośród ludów, szczepów, języków i narodów przez trzy i pół dnia⁷ ogląda ich zwłoki;
a zwłok ich nie zezwalają złożyć do grobu.
werset">10 Wobec nich mieszkańcy ziemi cieszą się i radują;
i dary sobie nawzajem będą przesyłali,
bo ci dwaj prorocy mieszkańcom ziemi⁸ zadali katuszy.
werset">11 A po trzech i pół dniach
duch życia z Boga w nich wstąpił
i stanęli na nogi⁹.
A wielki strach padł na tych, co ich oglądali.
werset">12 Posłyszeli oni donośny głos z nieba do nich mówiący:
«Wstąpcie tutaj!»
I w obłoku wstąpili do nieba,
a ich wrogowie ich zobaczyli¹⁰.
werset">13 W owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi
i runęła dziesiąta część miasta,
i skutkiem trzęsienia ziemi zginęło siedem tysięcy osób¹¹.
A pozostali ulegli przerażeniu
i oddali chwałę Bogu nieba.


werset">14 Minęło drugie "biada",
a oto trzecie "biada" niebawem nadchodzi.
werset">15 I siódmy anioł zatrąbił,
i w niebie powstały donośne głosy mówiące:
«Nastało nad światem królowanie Pana naszego i Jego Pomazańca
i będzie królować na wieki wieków».
werset">16 A dwudziestu czterech Starców,
zasiadających na tronach swych przed tronem Boga,
padło na oblicza i oddało pokłon Bogu,
werset">17 mówiąc:
«Dzięki czynimy Tobie, Panie, Boże wszechmogący,
Który jesteś i Który byłeś,
żeś objął wielką Twą władzę i zaczął królować.
werset">18 I rozgniewały się narody,
a nadszedł Twój gniew
i pora na umarłych, aby zostali osądzeni,
i aby dać zapłatę sługom Twym prorokom
i świętym,
i tym, co się boją Twojego imienia,
małym i wielkim,
i aby zniszczyć tych, którzy niszczą ziemię».
werset">19 Potem Świątynia Boga w niebie się otwarła,
i Arka Jego Przymierza ukazała się w Jego Świątyni¹²,
a nastąpiły błyskawice, głosy, gromy, trzęsienie ziemi i wielki grad.