werset">1 Kto miłuje swego syna, często używa na niego rózgi,
aby na końcu mógł się nim cieszyć.
werset">2 Kto wychowuje swego syna, będzie miał z niego pociechę
i dumny będzie z niego między znajomymi.
werset">3 Kto kształci swego syna, budzi zazdrość u wroga,
a wobec przyjaciół będzie nim się cieszył.
werset">4 Skończył życie jego ojciec, ale jakby nie umarł,
gdyż podobnego sobie zostawił.
werset">5 W czasie życia swego widział go i doznał radości,
a i przy śmierci swej nie został zasmucony.
werset">6 Przeciwnikom zostawił mściciela,
a przyjaciołom tego, który im okaże wdzięczność.
werset">7 Rozpieszcza syna swego ten, kto opatruje każdą jego ranę
i komu na każdy jego głos wzruszają się wnętrzności.
werset">8 Koń nieujeżdżony jest narowisty,
a syn zostawiony samemu sobie staje się zuchwały.
werset">9 Pieść dziecko, a wprawi cię w osłupienie,
baw się nim, a sprawi ci smutek.
werset">10 Nie śmiej się razem z nim, abyś nie został wraz z nim zasmucony
i abyś na koniec nie zgrzytał zębami.
werset">11 W młodości nie dawaj mu zbytniej swobody¹,
werset">12 okładaj razami boki jego, gdy jest jeszcze młody,
aby, gdy zmężnieje, nie odmówił ci posłuchu.
werset">13 Wychowuj syna swego i używaj do pracy,
abyś nie został zaskoczony jego bezczelnością.


werset">14 Więcej wart biedny a zdrowy o silnej postawie,
niż bogaty a ukarany na swym ciele [chorobą].
werset">15 Zdrowie i siła lepsze są niż wszystko złoto,
a mocne ciało niż niezmierny majątek.
werset">16 Nie ma większego bogactwa nad zdrowie ciała
i nie ma zadowolenia nad radość serca.
werset">17 Lepsza jest śmierć niż przykre życie
i lepszy wieczny odpoczynek niż stała choroba.
werset">18 Łakocie położone przed zamkniętymi ustami
to stosy żywności leżące na grobie².
werset">19 Na cóż się przyda ofiara z owoców bożkowi?
Nie będzie przecież jadł ani czuł zapachu -
tak jest z tym, kogo Pan doświadcza.
werset">20 Patrzy oczami i wzdycha,
jak wzdycha eunuch obejmujący dziewicę.


werset">21 Nie wydawaj duszy swej smutkowi
ani nie dręcz siebie myślami.
werset">22 Radość serca jest życiem człowieka,
a wesołość męża przedłuża dni jego.
werset">23 Wytłumacz sobie samemu³, pociesz swoje serce,
i oddal długotrwały smutek od siebie;
bo smutek zgubił wielu
i nie ma z niego żadnego pożytku.
werset">24 Zazdrość i gniew skracają dni,
a zmartwienie sprowadza przedwczesną starość.
werset">25 Gdy serce pogodne - dobry apetyt⁴,
zatroszczy się ono o pokarmy.