Przemowa mądrości
24
werset">1 Mądrość wychwala sama siebie,
chlubi się pośród swego ludu.
werset">2 Otwiera swe usta na zgromadzeniu Najwyższego
i ukazuje się dumnie przed Jego potęgą
1:
werset">3 Wyszłam z ust Najwyższego
i niby mgła okryłam ziemię.
werset">4 Zamieszkałam na wysokościach,
a tron mój na słupie z obłoku.
werset">5 Okrąg nieba sama obeszłam
i przechadzałam się po głębi przepaści.
werset">6 Na falach morza, na ziemi całej,
w każdym ludzie i narodzie zdobyłam panowanie
2.
werset">7 Pomiędzy nimi wszystkimi szukałam miejsca, by spocząć -
[szukałam] w czyim dziedzictwie mam się zatrzymać.
werset">8 Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego,
Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie
i rzekł: «W Jakubie rozbij namiot
i w Izraelu obejmij dziedzictwo!»
werset">9 Przed wiekami, na samym początku mię stworzył
i już nigdy istnieć nie przestanę.
werset">10 W świętym Przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić świętą służbę
3
i przez to na Syjonie mocno stanęłam.
werset">11 Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek,
w Jeruzalem jest moja władza.
werset">12 Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie,
w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.
werset">13 Wyrosłam jak cedr na Libanie
i jak cyprys na górach Hermonu.
werset">14 Wyrosłam jak palma w Engaddi,
jak krzewy róży w Jerychu,
jak wspaniała oliwka na równinie,
wyrosłam w górę jak platan.
werset">15 Wszystko przepoiłam wonnością jak cynamon i aspalat
4 pachnący,
i miłą woń wydałam jak mirra
4 wyborna,
jak galbanum
4, onyks
4, wonna żywica
i obłok kadzidła w przybytku.
werset">16 Jak terebint gałęzie swe rozłożyłam,
a gałęzie moje - gałęzie chwały i wdzięku.
werset">17 Jak szczep winny wypuściłam pełne krasy latorośle,
a kwiat mój [wyda] owoc sławy i bogactwa
5.
werset">19 Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie,
nasyćcie się moimi owocami!
werset">20 Pamięć o mnie jest słodsza nad miód,
a posiadanie mnie - nad plaster miodu.
werset">21 Którzy mnie spożywają, dalej łaknąć będą,
a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć
6.
werset">22 Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu,
a którzy przeze mnie działać będą, nie zbłądzą.
Uwagi autora o mądrości i Prawie
werset">23 Tym wszystkim jest księga przymierza Boga Najwyższego,
Prawo, które dał nam Mojżesz,
jako dziedzictwo plemionom Jakuba
7.
werset">25 Zalewa ono mądrością jak Piszon
8
i jak Tygrys w dniach nowych płodów;
werset">26 obficie napełnia rozumem jak Eufrat
i jak Jordan w czasie żniw;
werset">27 wylewa naukę jak Nil
9
lub Gichon
9 w czasie winobrania.
werset">28 Pierwszy nie skończył go poznawać,
podobnie ani ostatni do dna go nie zgłębił,
werset">29 gdyż myśl jego pełniejsza jest niż morze,
a rada głębsza niż Wielka Otchłań
10.
werset">30 Ja zaś jestem jak odnoga rzeki
i jak wodociąg, co sprowadza wodę do ogrodu.
werset">31 Powiedziałem: «Nawodnię mój ogród
i nasycę moją rolę».
Oto moja odnoga stała się rzeką,
a rzeka moja - morzem.
werset">32 Nadto sprawię, że nauka świecić będzie jak zaranie
i ukaże się jak najdalej.
werset">33 Owszem, wyleję naukę jak proroctwo
i przekażę ją pokoleniom na wieki.
werset">34 Patrzcie, że nie tylko dla siebie samego się natrudziłem,
lecz także i dla tych wszystkich, którzy jej szukają.