werset">1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm.
werset">2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody,
nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie,
werset">3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni,
bogaty na równi z ubogim!
werset">4 Moje usta wypowiedzą mądrość²,
a rozmyślanie mego serca - roztropność.
werset">5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści,
przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę³.
werset">6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli,
gdy otacza mnie złość podstępnych,
werset">7 którzy ufają swoim dostatkom
i chełpią się z ogromu swych bogactw?
werset">8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić
ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu
werset">9 - jego życie jest zbyt kosztowne
i nie zdarzy się to nigdy⁴ -
werset">10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady.
werset">11 [Każdy] bowiem widzi: mędrcy umierają,
tak jednakowo ginie głupi i prostak,
zostawiając obcym swoje bogactwa.
werset">12 Groby są ich domami na wieki,
ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia,
choć imionami swymi nazywali ziemie.
werset">13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku,
przyrównany jest do bydląt, które giną⁵.
werset">14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie,
i [taka] przyszłość miłośników własnej mowy.
werset">15 Do Szeolu są gnani jak owce,
pasie ich śmierć⁶, zejdą prosto do grobu,
serca prawych zapanują nad nimi,
rano zniknie ich postać,
Szeol ich mieszkaniem.
werset">16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę
z mocy Szeolu, bo mię zabierze⁷.
werset">17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci,
jeżeli wzrośnie zamożność jego domu:
werset">18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie,
a jego zamożność nie pójdzie za nim⁸.
werset">19 I chociaż w życiu sobie pochlebia:
«Będą cię sławić, że dobrześ się urządził»,
werset">20 musi iść do pokolenia swych przodków,
do tych, co na wieki nie zobaczą światła⁹.
werset">21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia,
przyrównany jest do bydląt, które giną.