werset">1 Dawidowy. Pieśń pouczająca.
Szczęśliwy² ten, komu została odpuszczona nieprawość,
którego grzech został puszczony w niepamięć.
werset">2 Szczęśliwy człowiek,
któremu Pan nie poczytuje winy,
w którego duszy nie kryje się podstęp.
werset">3 Póki milczałem, schnęły kości moje,
wśród codziennych mych jęków.
werset">4 Bo dniem i nocą ciążyła
nade mną Twa ręka,
język mój ustawał³
jak w letnich upałach.
werset">5 Grzech mój wyznałem Tobie
i nie ukryłem mej winy.
Rzekłem: «Wyznaję nieprawość moją wobec Pana»,
a Tyś darował winę mego grzechu⁴.
werset">6 Toteż każdy wierny będzie się modlił do Ciebie
w czasie potrzeby.
Choćby nawet fale wód uderzały,
jego nie dosięgną⁵.
werset">7 Tyś dla mnie ucieczką:
z ucisku mnie wyrwiesz,
otoczysz mnie radościami ocalenia.
werset">8 «Pouczę cię i wskażę drogę, którą pójdziesz;
umocnię moje spojrzenie na tobie.
werset">9 Nie bądźcie bez rozumu niczym koń i muł:
tylko wędzidłem i uzdą można je okiełznać,
nie zbliżą się inaczej do ciebie»⁶.
werset">10 Liczne są boleści grzesznika,
lecz łaska ogarnia ufających Panu.
werset">11 Cieszcie się sprawiedliwi i weselcie w Panu,
wszyscy o prawym sercu, wznoście radosne okrzyki!