werset">1 Wysławiajcie Pana, bo dobry,
bo na wieki Jego łaskawość².
werset">2 Niechaj to mówią odkupieni przez Pana³,
ci, których wybawił z rąk przeciwnika
werset">3 i których zgromadził z obcych krajów,
ze wschodu i zachodu,
z północy i południa.

werset">4 Błądzili na pustyni, na odludziu:
do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
werset">5 Cierpieli głód i pragnienie,
i ustawało w nich życie.
werset">6 W swoim ucisku wołali do Pana,
a On ich uwolnił od trwogi.
werset">7 I powiódł ich prostą drogą,
tak że doszli do miasta zamieszkałego.
werset">8 Niech dzięki czynią Panu za Jego miłosierdzie,
za Jego cuda dla synów ludzkich,
werset">9 bo nasycił tego, który jest zgłodniały,
i łaknącego napełnił dobrami⁴.

werset">10 Siedzieli w ciemnościach i mroku,
uwięzieni nędzą i żelazem⁵,
werset">11 gdyż bunt podnieśli przeciw słowom Bożym
i pogardzili zamysłem Najwyższego.
werset">12 Trudami przygiął ich serca:
chwiali się, lecz nikt im nie pomógł.
werset">13 I w swoim ucisku wołali do Pana,
a On ich uwolnił od trwogi.
werset">14 I wyprowadził ich z ciemności i mroku,
a ich kajdany pokruszył.
werset">15 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość,
za Jego cuda dla synów ludzkich,
werset">16 gdyż bramy spiżowe wyłamał
i skruszył żelazne wrzeciądze⁶.

werset">17 Chorowali na skutek swoich grzesznych czynów
i nędzę cierpieli przez swoje występki⁷;
werset">18 obrzydło im całe jedzenie
i byli bliscy bram śmierci.
werset">19 W swoim ucisku wołali do Pana,
a On ich uwolnił od trwogi.
werset">20 Posłał swe słowo, aby ich uleczyć
i wyrwać z zagłady ich życie⁸.
werset">21 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość,
za Jego cuda dla synów ludzkich!
werset">22 I niech składają ofiary dziękczynne,
niech głoszą z radością Jego dzieła!

werset">23 Ci, którzy na statkach ruszyli na morze,
aby uprawiać handel na ogromnych wodach⁹,
werset">24 ci widzieli dzieła Pana
i Jego cuda wśród głębiny.
werset">25 Powiedział On i wzbudził
wicher burzliwy,
i spiętrzył jego fale.
werset">26 Wznosili się aż pod niebo, spadali aż do głębi;
ich dusza truchlała w nieszczęściu.
werset">27 Zataczali się i chwiali jak pijani,
cała ich mądrość zawiodła.
werset">28 I w swoim ucisku wołali do Pana,
a On ich uwolnił od trwogi.
werset">29 Zamienił burzę w wietrzyk łagodny,
a fale morskie umilkły¹⁰.
werset">30 Radowali się z tego, że nastała cisza,
i że On przywiódł ich do upragnionej przystani.
werset">31 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość,
za Jego cuda dla synów ludzkich!
werset">32 I niech Go sławią w zgromadzeniu ludu
i na radzie starców niechaj Go chwalą!

werset">33 ¹¹ Rzeki zamienia On w pustynię,
oazy na ziemię spragnioną,
werset">34 ziemię żyzną na słony ugór
skutkiem niegodziwości jej mieszkańców.
werset">35 Pustynię zamienił w zbiornik wody,
a ziemię suchą w oazę.
werset">36 I tam osiedlił zgłodniałych,
i założyli miasta zamieszkałe.
werset">37 Obsiali pola, zasadzili winnice
i zyskali zbiory owoców.
werset">38 Pobłogosławił im, a bardzo się rozmnożyli,
i dał im bydła niemało.

werset">39 Potem zmalała ich liczba i podupadli
pod naciskiem niedoli i utrapienia.
werset">40 Lecz Ten, który wylewa wzgardę na władców
i każe im błądzić przez puste bezdroża¹²,
werset">41 podniósł nędzarza z niedoli,
rozmnożył rodziny jak trzody.
werset">42 Pobożni widzą to i radują się,
a wszelka niegodziwość musi zamknąć swe usta.
werset">43 Kto mądry, niech to zachowa,
niech rozważa [dzieła] łaski Pana!