Biblia Tysiąclecia - Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu

STARY TESTAMENT

Księga Psalmów

PSALM 106(105)¹

Niewdzięczność ludu wybranego

106

werset">1 Alleluja.
Chwalcie Pana, bo dobry,
bo na wieki Jego łaskawość².
werset">2 Któż opowie dzieła potęgi Pana,
ogłosi wszystkie Jego pochwały?
werset">3 Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań,
w każdym czasie czynią to, co sprawiedliwe.
werset">4 ³ Pamiętaj o nas, Panie, gdyż masz upodobanie w swym ludzie.
Przyjdź nam z pomocą,
werset">5 abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych,
radowali się radością Twojego ludu,
chlubili się razem z Twoim dziedzictwem.

werset">6 Zgrzeszyliśmy, wraz z naszymi przodkami,
popełniliśmy nieprawość, żyliśmy występnie⁴.
werset">7 ⁵ Ojcowie nasi w Egipcie
nie pojęli Twych cudów,
nie pamiętali ogromu łask Twoich,
lecz zbuntowali się przeciw Najwyższemu nad Morzem Czerwonym.
werset">8 Ale ocalił ich przez wzgląd na swoje imię,
aby objawić swoją potęgę.
werset">9 Zgromił Morze Czerwone i wyschło,
i poprowadził ich przez fale jakby przez pustynię.
werset">10 I ocalił ich z ręki ciemięzcy,
i z ręki przeciwnika uwolnił.
werset">11 Wody pokryły ich wrogów:
ani jeden z nich nie pozostał.
werset">12 Słowom więc Jego uwierzyli
i śpiewali Jemu pochwały.
werset">13 Szybko o dziełach Jego zapomnieli:
na Jego radę nie czekali.
werset">14 ⁶ Pałali żądzą na pustyni,
na próbę wystawiali Boga na odludziu.
werset">15 Uczynił zadość ich żądaniu,
lecz zesłał na nich zarazę.
werset">16 ⁷ Zazdrościli Mojżeszowi w obozie,
Aaronowi, świętemu Pańskiemu.
werset">17 Otwarła się ziemia i połknęła Datana,
i nakryła zgraje Abirama.
werset">18 I ogień zapłonął przeciw ich zgrai,
i płomień spalił bezecnych.
werset">19 ⁸ U stóp Horebu zrobili cielca
i oddawali pokłon ulanemu posągowi.
werset">20 Zamienili swą Chwałę
na wizerunek cielca jedzącego siano.
werset">21 Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił,
który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie,
werset">22 dziwów - w krainie Chama,
zdumiewających - nad Morzem Czerwonym.
werset">23 Postanowił ich zatem wytracić,
gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec:
on wstawił się do Niego,
aby gniew Jego odwrócić, by ich nie wyniszczył⁹.
werset">24 ¹⁰ I wzgardzili wspaniałą ziemią,
nie uwierzyli Jego słowu.
werset">25 Ale szemrali w swoich namiotach,
nie słuchali głosu Pańskiego.
werset">26 I przysiągł im z ręką podniesioną¹¹,
że powali ich na pustyni,
werset">27 że ich potomstwo rozproszy wśród ludów,
że ich rozsypie po krajach.
werset">28 Potem przystali do Baal-Peora,
spożywali z ofiar dla [bogów] umarłych¹².
werset">29 Drażnili Go swymi postępkami
i spadła na nich plaga.
werset">30 Lecz powstał Pinchas¹³, odbył sąd
i zaraza ustąpiła.
werset">31 Uznano mu to za czyn sprawiedliwy
z pokolenia na pokolenie, na zawsze.
werset">32 ¹⁴ Rozdrażnili Go znowu przy wodach Meriba;
przez nich nieszczęście spotkało Mojżesza,
werset">33 bo rozgoryczyli jego ducha
i nierozważnie powiedział swymi wargami.

werset">34 Nie wytracili narodów,
jak im to Pan nakazał.
werset">35 Lecz się zmieszali z poganami
i nauczyli się ich uczynków;
werset">36 poczęli czcić ich bałwany,
które się stały dla nich pułapką.
werset">37 ¹⁵ I składali w ofierze swych synów
i swoje córki złym duchom.
werset">38 I krew niewinną przelali:
<krew synów swoich i córek,
które złożyli w ofierze posągom kananejskim>¹⁶.
I ziemia krwią się skalała,
werset">39 a oni się splamili swoimi czynami
i swoimi występkami dopuścili się wiarołomstwa.
werset">40 Gniew Pana zapłonął przeciw Jego ludowi,
tak iż poczuł wstręt do swego dziedzictwa.
werset">41 I wydał ich w ręce pogan,
a zapanowali nad nimi ich przeciwnicy.
werset">42 Ich wrogowie znęcali się nad nimi;
pod ręką ich doznawali ucisku.
werset">43 Wielokrotnie ich uwalniał,
oni zaś sprzeciwiali się Jego planom¹⁷,
ginęli zatem przez swe nieprawości.
werset">44 Lecz wejrzał na ich utrapienie,
gdy wysłuchiwał ich błagań.
werset">45 I wspomniał dla ich dobra na swoje przymierze
i pożałował [ich] w swej wielkiej łaskawości.
werset">46 I wzbudził dla nich litość
u wszystkich, co ich uprowadzili w niewolę¹⁸.
werset">47 Ratuj nas, Panie, Boże nasz,
zgromadź spośród narodów¹⁹,
abyśmy wielbili święte imię Twoje
i dumni byli z Twej chwały.

werset">48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
od wieków na wieki!
A cały lud niech powie: Amen!
Alleluja!²⁰

PROLOG

«« Ps 106 »»

WSTĘP
PROLOG
«« Ps 106 »»

Ps 106, 1 - Ps 106 Podobnie jak poprzedni, psalm ten zawiera refleksje nad zbawczą historią narodu z podkreśleniem jednak jego niewdzięczności (por. także Ps 78[77] [->Ps 78[77],1] oraz Ps 136[135] [->Ps 136[135],1]).

Ps 106, 1 - Por. Ps 100[99],5; Ps 107[106],1; Ps 118[117],1; Jr 33,11.

Ps 106, 4 - 1 os. l. mnogiej wg przekładów starożytnych; hebr. ma 2 os. 1. pojedynczej ("pamiętaj o mnie" itd.); cały psalm jednak ma charakter kolektywny.

Ps 106, 6 - Zbiorowe wyznanie grzechów społeczności (por. 1 Krl 8,47; Lm 1,18; Lm 3,40nn; Dn 9,5-19).

Ps 106, 7-11 - Por. Ps 78[77],17. O cudzie nad Morzem Czerwonym opowiada Wj 14,21-31; Wj 15,4-7.

Ps 106, 14 - Wj 16,2-15; Lb 11,4-6.18-23.31nn.

Ps 106, 16 - Bunt przeciw Mojżeszowi i Aaronowi pod wodzą Koracha (Lb 16 [->Lb 16,1]). Psalm wymienia jedynie dwóch innych sprawców, zapewne z uwagi na potomków Koracha, sprawujących dziedzicznie urząd śpiewaków w świątyni. Aaron nazwany jest "świętym" (w. 16) ze względu na sprawowaną funkcję kapłańską (Kpł 21,6-8).

Ps 106, 19 - Por. Wj 32,4.8; Pwt 9,12.16. Złoty cielec był zapewne pokryty złotem (Iz 30,22). Możliwe, iż był on odlany z samego złota (Wj 32,4), choć tego rodzaju posągi sporządzano raczej rzadko. Por. Jr 2,11; Rz 1,23 (cytat!).

Ps 106, 23 - Por. Wj 32,11-17; Pwt 9,25-29.

Ps 106, 24 - Por. Lb 13,25-14,4.

Ps 106, 26 - Antropomorfizm częsty w ST, oznaczający bezwzględne wypełnienie groźby, które poręcza majestat Boży (Lb 14,11n).

Ps 106, 28 - Epizod bałwochwalstwa uprawianego w pobliżu góry Peor, w Moabie, na cześć Baala (Lb rozdz. 25 [->Lb 25,1] - por. Lb 23,28), uważany (Oz 9,10) za początek niewierności Izraela w Zajordaniu. W przeciwieństwie do Boga żywego (Jr 10,10), bożki pogańskie są martwe ("umarłe").

Ps 106, 30 - Jeden z kapłanów, syn Eleazara, wnuk Aarona (por. Lb 25,7).

Ps 106, 32 - Por. Ps 95[94],8n; Wj 17,1-7; Lb 20,2-13.

Ps 106, 37 - Ofiary składane z dzieci (m.in. na cześć Molocha w Tofet w Dolinie Synów Hinnoma w Jerozolimie) przejęli Izraelici z otoczenia kananejskiego (por. Kpł 18,21; Pwt 12,31; Jr 7,31; Jr 19,5). Obcy bogowie nazwani są tu "złymi duchami" (dokładniejsze znaczenie terminu sadim nie jest znane). Dwa środkowe wiersze w w. 38 stanowią zbędną glosę, zresztą błędna w tym miejscu, bo tu chodzi o zabójstwa w wyniku niesprawiedliwych wyroków sądowych (Iz 1,15n; Jr 22,3.13; Mi 3,2n).

Ps 106, 38 - Ofiary składane z dzieci (m.in. na cześć Molocha w Tofet w Dolinie Synów Hinnoma w Jerozolimie) przejęli Izraelici z otoczenia kananejskiego (por. Kpł 18,21; Pwt 12,31; Jr 7,31; Jr 19,5). Obcy bogowie nazwani są tu "złymi duchami" (dokładniejsze znaczenie terminu sadim nie jest znane). Dwa środkowe wiersze w w. 38 stanowią zbędną glosę, zresztą błędna w tym miejscu, bo tu chodzi o zabójstwa w wyniku niesprawiedliwych wyroków sądowych (Iz 1,15n; Jr 22,3.13; Mi 3,2n).

Ps 106, 43 - Tekst popr.: hebr.: "swym planom".

Ps 106, 46 - Aluzja do zakończenia niewoli babilońskiej (2 Krn 36,22n; Ezd 1,1-4).

Ps 106, 47 - Tekst zakłada społeczność izraelską przebywającą w niewoli lub w rozproszeniu.

Ps 106, 48 - Doksologia czwartej księgi Psałterza wraz ze starożytną wskazówką liturgiczną.

Biblia w MP3 - słuchaj!

Czytaj komentarze do Ewangelii na DEON.pl