werset">1 Słowa Lemuela, króla Massa¹, których nauczyła go matka.
werset">2 Cóż, synu? Cóż, synu mojego łona?
Cóż, synu mych ślubów?
werset">3 Nie oddawaj kobietom swojej mocy
ni rządów² twych tym, które gubią królów.


werset">4 Nie dla królów, Lemuelu,
nie dla królów picie wina
ani dla władców pożądanie sycery,
werset">5 by pijąc, praw nie zapomnieli,
nie zaniedbali prawa ubogich.
werset">6 Daj sycerę skazańcom,
a wino zgorzkniałym na duchu:
werset">7 niech piją, niech nędzy zapomną,
na trud już niepomni.


werset">8 Ty usta otwórz dla niemych,
na sąd dla godnych litości³,
werset">9 rządź uczciwie i usta swe otwórz,
obroń uciemiężonych i biednych!




werset">10 Niewiastę dzielną któż znajdzie?
Jej wartość przewyższa perły.


werset">11 Serce małżonka jej ufa,
na zyskach mu nie zbywa;


werset">12 nie czyni mu źle, ale dobrze
przez wszystkie dni jego życia.


werset">13 O len się stara i wełnę,
pracuje starannie rękami.


werset">14 Podobnie jak okręt kupiecki
żywność sprowadza z daleka.


werset">15 Wstaje, gdy jeszcze jest noc,
i żywność rozdziela domowi,
<a obowiązki - swym dziewczętom>.


werset">16 Myśli o roli - kupuje ją:
z zarobku swych rąk zasadza winnicę.


werset">17 Przepasuje mocą swe biodra,
umacnia swoje ramiona.


werset">18 Już widzi pożytek z swej pracy:
jej lampa wśród nocy nie gaśnie.


werset">19 Wyciąga ręce po kądziel,
jej palce chwytają wrzeciono.


werset">20 Otwiera dłoń ubogiemu,
do nędzarza wyciąga swe ręce.


werset">21 Dla domu nie boi się śniegu,
bo cały dom odziany na lata⁵,


werset">22 sporządza sobie okrycia,
jej szaty z bisioru i z purpury.


werset">23 W bramie jej mąż szanowany,
gdy wśród starszyzny kraju zasiądzie.


werset">24 Płótno wyrabia, sprzedaje,
pasy dostarcza kupcowi.


werset">25 Strojem jej siła i godność,
do dnia przyszłego się śmieje.


werset">26 Otwiera usta z mądrością,
na języku jej miłe nauki.


werset">27 Bada bieg spraw domowych,
nie jada chleba lenistwa.


werset">28 Powstają synowie, by szczęście jej uznać,
i mąż, ażeby ją sławić:


werset">29 «Wiele niewiast pilnie pracuje,
lecz ty przewyższasz je wszystkie».


werset">30 Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno:
chwalić należy niewiastę, co boi się Pana.


werset">31 Z owocu jej rąk jej dajcie,
niech w bramie chwalą jej czyny.