Wydawnictwo Pallottinum Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu
 
NOWY TESTAMENT
Ewangelia wg św. Mateusza
 

Wydanie Jezusa Piłatowi1


27
werset">1 A gdy nastał ranek, wszyscy arcykapłani i starsi ludu powzięli uchwałę przeciw Jezusowi, żeby Go zgładzić. werset">2 Związawszy Go zaprowadzili i wydali w ręce namiestnika <Poncjusza> Piłata2.



Koniec zdrajcy3


werset">3 Wtedy Judasz, który Go wydał, widząc, że Go skazano, opamiętał się, zwrócił trzydzieści srebrników arcykapłanom i starszym werset">4 i rzekł: «Zgrzeszyłem, wydawszy krew niewinną». Lecz oni odparli: «Co nas to obchodzi? To twoja sprawa». werset">5 Rzuciwszy srebrniki ku przybytkowi, oddalił się, potem poszedł i powiesił się. werset">6 Arcykapłani zaś wzięli srebrniki i orzekli: «Nie wolno kłaść ich do skarbca świątyni, bo są zapłatą za krew». werset">7 Po odbyciu narady kupili za nie Pole Garncarza, na grzebanie cudzoziemców. werset">8 Dlatego pole to aż po dziś dzień nosi nazwę Pole Krwi4. werset">9 Wtedy spełniło się to, co powiedział prorok Jeremiasz5: Wzięli trzydzieści srebrników, zapłatę za Tego, którego oszacowali synowie Izraela. werset">10 I dali je za Pole Garncarza, jak mi Pan rozkazał.



Jezus przed Piłatem6


werset">11 Jezusa zaś stawiono przed namiestnikiem. Namiestnik zadał Mu pytanie: «Czy Ty jesteś królem żydowskim?» Jezus odpowiedział: «Tak, Ja nim jestem»7. werset">12 A gdy Go oskarżali arcykapłani i starsi, nic nie odpowiadał. werset">13 Wtedy zapytał Go Piłat: «Nie słyszysz, jak wiele zeznają przeciw Tobie?» werset">14 On jednak nie odpowiedział mu na żadne pytanie, tak że namiestnik bardzo się dziwił.



Jezus odrzucony przez swój naród8


werset">15 A był zwyczaj, że na każde święto namiestnik uwalniał jednego więźnia, którego chcieli. werset">16 Trzymano zaś wtedy znacznego więźnia, imieniem Barabasz. werset">17 Gdy się więc zebrali, spytał ich Piłat: «Którego chcecie, żebym wam uwolnił, Barabasza czy Jezusa, zwanego Mesjaszem?» werset">18 Wiedział bowiem, że przez zawiść Go wydali. werset">19 A gdy on odbywał przewód sądowy, żona jego przysłała mu ostrzeżenie: «Nie miej nic do czynienia z tym Sprawiedliwym, bo dzisiaj we śnie wiele nacierpiałam się z Jego powodu». werset">20 Tymczasem arcykapłani i starsi namówili tłumy, żeby prosiły o Barabasza, a domagały się śmierci Jezusa. werset">21 Pytał ich namiestnik: «Którego z tych dwóch chcecie, żebym wam uwolnił?» Odpowiedzieli: «Barabasza». werset">22 Rzekł do nich Piłat: «Cóż więc mam uczynić z Jezusem, którego nazywają Mesjaszem?» Zawołali wszyscy: «Na krzyż z Nim!» werset">23 Namiestnik odpowiedział: «Cóż właściwie złego uczynił?» Lecz oni jeszcze głośniej krzyczeli: «Na krzyż z Nim!» werset">24 Piłat widząc, że nic nie osiąga, a wzburzenie raczej wzrasta, wziął wodę i umył ręce wobec tłumu, mówiąc: «Nie jestem winny krwi tego Sprawiedliwego. To wasza rzecz». werset">25 A cały lud zawołał: «Krew Jego na nas i na dzieci nasze»9.
werset">26 Wówczas uwolnił im Barabasza, a Jezusa kazał ubiczować10 i wydał na ukrzyżowanie.



Król wyśmiany11


werset">27 Wtedy żołnierze namiestnika zabrali Jezusa z sobą do pretorium i zgromadzili koło Niego całą kohortę. werset">28 Rozebrali Go z szat i narzucili na Niego płaszcz szkarłatny. werset">29 Uplótłszy wieniec z ciernia włożyli Mu na głowę, a do prawej ręki dali Mu trzcinę. Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Żydowski!» werset">30 Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie. werset">31 A gdy Go wyszydzili, zdjęli z Niego płaszcz, włożyli na Niego własne Jego szaty i odprowadzili Go na ukrzyżowanie.




JEZUS NA GOLGOCIE




Droga krzyżowa12


werset">32 Wychodząc spotkali pewnego człowieka z Cyreny, imieniem Szymon. Tego przymusili, żeby niósł krzyż Jego. werset">33 Gdy przyszli na miejsce zwane Golgotą, to znaczy Miejscem Czaszki, werset">34 dali Mu pić wino zaprawione goryczą13. Skosztował, ale nie chciał pić.



Ukrzyżowanie14


werset">35 Gdy Go ukrzyżowali, rozdzielili między siebie Jego szaty, rzucając o nie losy. werset">36 I siedząc, tam Go pilnowali. werset">37 A nad głową Jego umieścili napis z podaniem Jego winy: «To jest Jezus, Król Żydowski». werset">38 Wtedy też ukrzyżowano z Nim dwóch złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.



Wyszydzenie na krzyżu15


werset">39 Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami, werset">40 mówiąc: «Ty, który burzysz przybytek i w trzech dniach go odbudowujesz, wybaw sam siebie; jeśli jesteś Synem Bożym, zejdź z krzyża!» werset">41 Podobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali: werset">42 «Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego. werset">43 Zaufał Bogu: niechże Go teraz wybawi, jeśli Go miłuje16. Przecież powiedział: "Jestem Synem Bożym"». werset">44 Tak samo lżyli Go i złoczyńcy, którzy byli z Nim ukrzyżowani.



Śmierć Jezusa17


werset">45 Od godziny szóstej mrok ogarnął całą ziemię, aż do godziny dziewiątej18. werset">46 Około godziny dziewiątej Jezus zawołał donośnym głosem: «Eli, Eli, lema sabachthani?»19, to znaczy Boże mój, Boże mój, czemuś Mnie opuścił? werset">47 Słysząc to, niektórzy ze stojących tam mówili: «On Eliasza woła». werset">48 Zaraz też jeden z nich pobiegł i wziąwszy gąbkę, napełnił ją octem20, włożył na trzcinę i dawał Mu pić. werset">49 Lecz inni mówili: «Poczekaj! Zobaczymy, czy przyjdzie Eliasz, aby Go wybawić». werset">50 A Jezus raz jeszcze zawołał donośnym głosem i wyzionął ducha.



Po śmierci Jezusa21


werset">51 A oto zasłona22 przybytku rozdarła się na dwoje z góry na dół; ziemia zadrżała i skały zaczęły pękać. werset">52 Groby się otworzyły i wiele ciał Świętych, którzy umarli, powstało. werset">53 I wyszedłszy z grobów po Jego zmartwychwstaniu, weszli oni do Miasta Świętego i ukazali się wielu.
werset">54 Setnik zaś i jego ludzie, którzy odbywali straż przy Jezusie, widząc trzęsienie ziemi i to, co się działo, zlękli się bardzo i mówili: «Prawdziwie, Ten był Synem Bożym».
werset">55 Było tam również wiele niewiast, które przypatrywały się z daleka. Szły one za Jezusem z Galilei i usługiwały Mu. werset">56 Między nimi były: Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba i Józefa, oraz matka synów Zebedeusza.



Pogrzeb Jezusa23


werset">57 Pod wieczór przyszedł zamożny człowiek z Arymatei, imieniem Józef, który też był uczniem Jezusa. werset">58 On udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Wówczas Piłat kazał je wydać. werset">59 Józef zabrał ciało, owinął je w czyste płótno werset">60 i złożył w swoim nowym grobie, który kazał wykuć w skale. Przed wejściem do grobu zatoczył duży kamień i odszedł. werset">61 Lecz Maria Magdalena i druga Maria pozostały tam, siedząc naprzeciw grobu.



Straż przy grobie


werset">62 Nazajutrz, to znaczy po dniu Przygotowania24, zebrali się arcykapłani i faryzeusze u Piłata werset">63 i oznajmili: «Panie, przypomnieliśmy sobie, że ów oszust powiedział jeszcze za życia: "Po trzech dniach powstanę". werset">64 Każ więc zabezpieczyć grób aż do trzeciego dnia, żeby przypadkiem nie przyszli jego uczniowie, nie wykradli Go i nie powiedzieli ludowi: "Powstał z martwych". I będzie ostatnie oszustwo gorsze niż pierwsze». werset">65 Rzekł im Piłat: «Macie straż: idźcie, zabezpieczcie grób, jak umiecie». werset">66 Oni poszli i zabezpieczyli grób opieczętowując kamień i stawiając straż.
««  Mt 27  »»
ZMIEŃ KSIĘGĘ LUB / I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W BIBLII
Szukaj tylko w tej księdze (Mt)
 
WSTĘP
««  Mt 27  »»
 

Mt 27, 1 - Por. Mk 15,1; Łk 23,1; J 18,28.

Mt 27, 2 - Żydzi nie mieli prawa wykonywania wyroków śmierci. Po zatwierdzenie i wykonanie musieli się zwrócić do namiestnika rzymskiego.

Mt 27, 3-10 - Por. Dz 1,18n.

Mt 27, 8 - Aram. Chaqel dema (por. Dz 1,19).

Mt 27, 9 - Za 11,12n. Cytat swobodny. "Jeremiasz" - jeśli tu nie ma błędu tłumaczenia z oryginału semickiego lub kopistów - może być aluzją do Jr 18,2n; Jr 19,1-11; Jr 32,6-15.

Mt 27, 11-14 - Por. Mk 15,2-5; Łk 23,2-7; J 18,28-19,14.

Mt 27, 11 - Dosł.: "Ty mówisz" (semityzm).

Mt 27, 15-26 - Por. Mk 15,6; Łk 23,17-25; J 19,15n.

Mt 27, 25 - Przez to lud bierze na siebie odpowiedzialność za zbrodnię, której się domaga.

Mt 27, 26 - U Rzymian biczowanie było zwyczajnie wstępem do ukrzyżowania.

Mt 27, 27-31 - Por. Mk 15,16-20.

Mt 27, 32 - Por. Mk 15,20nn; Łk 23,26-32; J 19,17.

Mt 27, 34 - Napój odurzający, mający łagodzić cierpienie krzyżowanego (zob. Mk 15,23).

Mt 27, 35-38 - Por. Mk 15,23-28; Łk 23,33n; J 19,17-24.

Mt 27, 39-44 - Por. Mk 15,29-32; Łk 23,35-38.

Mt 27, 43 - Ps 22[21],9.

Mt 27, 45-50 - Por. Mk 15,33-37; Łk 23,44nn; J 19,30.

Mt 27, 45 - Tzn. od dwunastej do piętnastej. Nie było to jednak naturalne zaćmienie słońca, gdyż księżyc był wówczas w pełni.

Mt 27, 46 - Ps 22[21],2 (gr. transkrypcja słów aram.).

Mt 27, 48 - Kwaśne wino, którego używali żołnierze rzymscy do gaszenia pragnienia (Mk 15,36; Łk 23,36).

Mt 27, 51-56 - Por. Mk 15,38-41; Łk 23,47nn.

Mt 27, 51 - Oddzielająca Miejsce Święte od Najświętszego (por. Wj 26,31nn). W rozdarciu zasłony tradycja chrześcijańska widziała zniesienie kultu Mojżeszowego i otwarcie przez Jezusa wstępu do przybytku mesjańskiego (por. Hbr 9,3.12; Hbr 10,20). Opisane w tym i nast. wierszu zjawiska były znakiem dnia Pańskiego (por. Iz 2,10; Jr 4,24; Am 5,18; Am 8,8n).

Mt 27, 57-61 - Por. Mk 15,42-47; Łk 23,50-56; J 19,38-42.

Mt 27, 62 - Tak określano piątek ze względu na szabat.

Biblia w MP3 - słuchaj!

Czytaj komentarze do Ewangelii na DEON.pl