werset">1 A Jezus znowu w przypowieściach mówił do nich: werset">2 «Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. werset">3 Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. werset">4 Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: "Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!" werset">5 Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, werset">6 a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy [ich], pozabijali. werset">7 Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. werset">8 Wtedy rzekł swoim sługom: "Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. werset">9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie". werset">10 Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. werset">11 Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. werset">12 Rzekł do niego: "Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego?"² Lecz on oniemiał. werset">13 Wtedy król rzekł sługom: "Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów". werset">14 Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych».





werset">15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. werset">16 Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. werset">17 Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?» werset">18 Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? werset">19 Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. werset">20 On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» werset">21 Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga». werset">22 Gdy to usłyszeli, zmieszali się i zostawiwszy Go, odeszli.





werset">23 W owym dniu przyszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli go werset">24 w ten sposób: «Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli kto umrze bezdzietnie, niech jego brat weźmie wdowę po nim i wzbudzi potomstwo swemu bratu⁵. werset">25 Otóż było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a ponieważ nie miał potomstwa, zostawił swoją żonę bratu. werset">26 Tak samo drugi i trzeci - aż do siódmego. werset">27 W końcu po wszystkich umarła ta kobieta. werset">28 Do którego więc z tych siedmiu należeć będzie przy zmartwychwstaniu? Bo wszyscy ją mieli [za żonę]». werset">29 Jezus im odpowiedział: «Jesteście w błędzie, nie znając Pisma ani mocy Bożej. werset">30 Przy zmartwychwstaniu bowiem nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie Boży w niebie. werset">31 A co do zmartwychwstania umarłych, nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach: werset">32 Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba?⁶ Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych». werset">33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się nad Jego nauką.





werset">34 Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, werset">35 a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: werset">36 «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?»⁸ werset">37 On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem⁹. werset">38 To jest największe i pierwsze przykazanie. werset">39 Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego¹⁰. werset">40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy».





werset">41 Gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus zadał im takie pytanie: werset">42 «Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem?» Odpowiedzieli Mu: «Dawida». werset">43 Wtedy rzekł do nich: «Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem, gdy mówi:
werset">44 Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej,
aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje¹².
werset">45 Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, to jak może być [tylko] jego synem?» werset">46 I żaden z nich nie mógł Mu odpowiedzieć. Nikt też od owego dnia nie odważył się więcej Go pytać.