werset">1 To ona ustrzegła Prarodzica¹ świata -
pierwsze, samotne stworzenie;
wyprowadziła go z jego upadku
werset">2 i dała mu moc panowania nad wszystkim.
werset">3 A gdy od niej odpadł Niegodziwiec² w swym gniewie,
w bratobójczym szale zgubił sam siebie.
werset">4 Zatopioną z jego winy ziemię Mądrość znowu ocaliła,
na lichym drewnie sterując Sprawiedliwym³.
werset">5 Gdy przyszło pomieszanie narodów za przewrotną zmowę,
ona uznała Sprawiedliwego⁴, zachowała go nienagannym przed Bogiem
i zachowała mocnym mimo jego litości dla dziecka.
werset">6 Gdy przyszła zatrata na bezbożnych,
ona wybawiła Sprawiedliwego⁵,
gdy zbiegł przed ogniem na Pięć Miast spadającym.
werset">7 Zachowało się jeszcze świadectwo ich przewrotności:
dymiące pustkowie,
rośliny owocujące o niezwykłej porze,
i sterczący słup soli, pomnik duszy, co nie dowierzała.
werset">8 Gdy bowiem zboczyli z drogi Mądrości,
nie tylko tę szkodę ponieśli, że nie poznali, co dobre,
ale jeszcze zostawili żywym pamiątkę swej głupoty,
by nawet nie mogło pozostać w ukryciu to, w czym pobłądzili.
werset">9 Lecz Mądrość wybawiła swych czcicieli z utrapień.
werset">10 Ona Sprawiedliwego⁶, co zbiegł przed gniewem brata,
po drogach prostych powiodła;
ukazała mu Boże królestwo
i dała znajomość rzeczy świętych⁶.
W mozołach mu poszczęściła
i pomnożyła owoc jego trudów.
werset">11 Była przy nim pośród zachłannych jego gnębicieli
i obdarzyła go bogactwami.
werset">12 Ustrzegła go przed wrogami,
uchroniła przed gotującymi zasadzki.
Rozstrzygnęła na jego korzyść ciężkie zmaganie⁷,
by wiedział, że pobożność możniejsza jest niż wszystko.
werset">13 Nie opuściła Sprawiedliwego⁸, gdy go zaprzedano,
ale go wybawiła od grzechu.
werset">14 Zeszła z nim razem do lochu
i nie opuściła go w więzach,
aż mu przyniosła berło królewskie
i władzę nad jego ciemięzcami.
Dowiodła, że kłamią jego potwarcy,
a jemu dała sławę na wieki.


werset">15 Ona wyrwała lud święty, plemię nienaganne⁹,
spośród narodu ciemięzców.
werset">16 Wstąpiła w duszę Sługi Pańskiego¹⁰,
w znakach i cudach groźnym władcom się przeciwstawiła.
werset">17 Oddała świętym zapłatę ich trudów,
powiodła ich drogą cudowną
i stała się im za dnia osłoną,
a światłem gwiazd wśród nocy¹¹.
werset">18 Przeprawiła ich przez Morze Czerwone,
przeprowadziła poprzez wody mnogie,
werset">19 a wrogów ich potopiła
i wyrzuciła z głębin otchłani.
werset">20 Wzięli więc sprawiedliwi łupy z bezbożnych
i opiewali, Panie, święte imię Twoje,
i sławili zgodnie zwycięską Twą rękę.
werset">21 Mądrość bowiem otworzyła usta niemych
i głośnymi uczyniła języki niewprawnych¹².