werset">1 Słowa Koheleta¹, syna Dawida, króla w Jeruzalem.
werset">2 Marność² nad marnościami, powiada Kohelet,
marność nad marnościami - wszystko marność.




werset">3 Cóż przyjdzie człowiekowi z całego trudu,
jaki zadaje sobie pod słońcem?
werset">4 Pokolenie przychodzi i pokolenie odchodzi,
a ziemia trwa po wszystkie czasy.
werset">5 Słońce wschodzi i zachodzi,
i na miejsce swoje spieszy z powrotem,
i znowu tam wschodzi.
werset">6 Ku południowi ciągnąc
i ku północy wracając,
kolistą drogą wieje wiatr
i znowu wraca na drogę swojego krążenia.
werset">7 Wszystkie rzeki płyną do morza,
a morze wcale nie wzbiera;
do miejsca, do którego rzeki płyną,
zdążają one bezustannie.
werset">8 Mówienie jest wysiłkiem³:
nie zdoła człowiek wyrazić [wszystkiego] słowami.
Nie nasyci się oko patrzeniem
ani ucho napełni słuchaniem.
werset">9 To, co było, jest tym, co będzie,
a to, co się stało, jest tym, co znowu się stanie:
więc nic zgoła nowego nie ma pod słońcem.
werset">10 Jeśli jest coś, o czym by się rzekło:
«Patrz, to coś nowego» -
to już to było w czasach,
które były przed nami.
werset">11 Nie ma pamięci o tych, co dawniej żyli⁴,
ani też o tych, co będą kiedyś żyli,
nie będzie wspomnienia u tych, co będą potem.


werset">12 Ja, Kohelet, byłem królem nad Izraelem w Jeruzalem⁵.
werset">13 I skierowałem umysł swój ku temu,
by zastanawiać się i badać,
ile mądrości jest we wszystkim,
co dzieje się pod niebem.
To przykre zajęcie dał Bóg
synom ludzkim, by się nim trudzili.
werset">14 Widziałem wszelkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem.
A oto: wszystko to marność i pogoń za wiatrem⁶.
werset">15 To, co krzywe, nie da się wyprostować,
a czego nie ma, tego nie można liczyć.
werset">16 Tak powiedziałem sobie w sercu:
«Oto nagromadziłem i przysporzyłem mądrości więcej
niż wszyscy, co władali przede mną na Jeruzalem»,
a serce me doświadczyło wiele mądrości i wiedzy.
werset">17 I postanowiłem sobie poznać
mądrość i wiedzę, szaleństwo i głupotę.
Poznałem, że również i to jest pogonią za wiatrem,
werset">18 bo w wielkiej mądrości - wiele utrapienia,
a kto przysparza wiedzy - przysparza i cierpień.