Wydawnictwo Pallottinum Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu
 
NOWY TESTAMENT
List św. Jakuba
 

Adres

1
werset">1 Jakub, sługa Boga i Pana Jezusa Chrystusa, śle pozdrowienie dwunastu pokoleniom w rozproszeniu1.

Jak się zachować wobec doświadczeń i pokus?

werset">2 Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia2. werset">3 Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość. werset">4 Wytrwałość zaś winna być dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując braków.
werset">5 Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma3. werset">6 Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym! Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to tam. werset">7 Człowiek ten niech nie myśli, że otrzyma cokolwiek od Pana, werset">8 bo jest mężem chwiejnym4, niestałym we wszystkich swych drogach. werset">9 Niech się zaś ubogi brat chlubi z wyniesienia swego, werset">10 bogaty natomiast ze swego poniżenia, bo przeminie niby kwiat polny5. werset">11 Wzeszło bowiem palące słońce i wysuszyło łąkę, kwiat jej opadł, a piękny jej wygląd zginął. Tak też bogaty przeminie w swoich poczynaniach.
werset">12 Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia6, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują. werset">13 Kto doznaje pokusy, niech nie mówi, że Bóg go kusi. Bóg bowiem ani nie podlega pokusie ku złemu, ani też nikogo nie kusi. werset">14 To własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i nęci. werset">15 Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi śmierć. werset">16 Nie dajcie się zwodzić, bracia moi umiłowani!
werset">17 Każde dobro, jakie otrzymujemy, i wszelki dar doskonały zstępują z góry, od Ojca świateł7, u którego nie ma przemiany ani cienia zmienności7. werset">18 Ze swej woli zrodził nas przez słowo prawdy, byśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń8.

Jak zamieniać słowo prawdy w czyn?

werset">19 Wiedzcie, bracia moi umiłowani: każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu9. werset">20 Gniew bowiem męża nie wykonuje sprawiedliwości Bożej10. werset">21 Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze. werset">22 Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. werset">23 Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie. werset">24 Bo przyjrzał się sobie, odszedł i zaraz zapomniał, jakim był. werset">25 Kto zaś pilnie rozważa doskonałe Prawo, Prawo wolności11, i wytrwa w nim, ten nie jest słuchaczem skłonnym do zapominania, ale wykonawcą dzieła; wypełniając je, otrzyma błogosławieństwo.
werset">26 Jeżeli ktoś uważa się za człowieka religijnego, lecz łudząc serce swoje nie powściąga swego języka, to pobożność jego pozbawiona jest podstaw. werset">27 Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata12.
«« Jk 1  »»
ZMIEŃ KSIĘGĘ LUB / I ROZDZIAŁ
WYSZUKAJ W BIBLII
Szukaj tylko w tej księdze (Jk)
 
WSTĘP
«« Jk 1  »»
 

Jk 1, 1 - Tj. rozproszonym wśród niechrześcijan, niekoniecznie wśród pogan. "Dwanaście pokoleń" oznacza tu Nowego Izraela, chrześcijan (por. Ga 6,16).

Jk 1, 2 - Por. Mt 5,10; Rz 5,3.

Jk 1, 5 - Por. Mt 7,7n.

Jk 1, 8 - Dosł.: "dwoistego serca".

Jk 1, 10 - Iz 40,6nn.

Jk 1, 12 - Por. 1 Kor 9,25; 2 Tm 4,8; Ap 2,10.

Jk 1, 17 - "Ojca świateł" = od Boga, Stwórcy gwiazd (Rdz 1,14-18; Ps 136[135],7). W przeciwieństwie do gwiazd Bóg nie podlega żadnym zmianom; "zmienności" - ruchów planet.

Jk 1, 18 - Czyli darem złożonym z pierwszych owoców. Rz 16,5; 1 Kor 16,15 określają również w ten sposób chrześcijan.

Jk 1, 19 - Por. Syr 5,11; Koh 7,9.

Jk 1, 20 - Sens może być dwojaki: 1. Gniew ludzki nie jest narzędziem sprawiedliwości Bożej lub 2. Gniew nie wykonuje tego, co Bóg uznaje za sprawiedliwe.

Jk 1, 25 - Wyrażenie "Prawo wolności" nie nawiązuje do sprawy aktualności Prawa Mojżeszowego (jak później u św. Pawła), ale określa Ewangelię jako normę wolnego działania nowego człowieka w Chrystusie. Takie Prawo zapowiadał Jeremiasz w Jr 31,33.

Jk 1, 27 - Por. Rz 12,2; Ef 2,2.

Biblia w MP3 - słuchaj!

Czytaj komentarze do Ewangelii na DEON.pl