werset">1 Potem nastąpiło święto żydowskie i Jezus udał się do Jerozolimy. werset">2 W Jerozolimie zaś znajduje się sadzawka Owcza, nazwana po hebrajsku Betesda¹, zaopatrzona w pięć krużganków. werset">3 Wśród nich leżało mnóstwo chorych: niewidomych, chromych, sparaliżowanych², <którzy czekali na poruszenie się wody. werset">4 Anioł bowiem zstępował w stosownym czasie i poruszał wodę. A kto pierwszy wchodził po poruszeniu się wody, doznawał uzdrowienia niezależnie od tego, na jaką cierpiał chorobę>. werset">5 Znajdował się tam pewien człowiek, który już od lat trzydziestu ośmiu cierpiał na swoją chorobę. werset">6 Gdy Jezus ujrzał go leżącego i poznał, że czeka już długi czas, rzekł do niego: «Czy chcesz stać się zdrowym?» werset">7 Odpowiedział Mu chory: «Panie, nie mam człowieka, aby mnie wprowadził do sadzawki, gdy nastąpi poruszenie wody. Gdy ja sam już dochodzę, inny wchodzi przede mną». werset">8 Rzekł do niego Jezus: «Wstań, weź swoje łoże i chodź!» werset">9 Natychmiast wyzdrowiał ów człowiek, wziął swoje łoże i chodził.
Jednakże dnia tego był szabat. werset">10 Rzekli więc Żydzi do uzdrowionego: «Dziś jest szabat, nie wolno ci nieść twojego łoża». werset">11 On im odpowiedział: «Ten, który mnie uzdrowił, rzekł do mnie: Weź swoje łoże i chodź». werset">12 Pytali go więc: «Cóż to za człowiek ci powiedział: Weź i chodź?» werset">13 Lecz uzdrowiony nie wiedział, kim On jest; albowiem Jezus odsunął się od tłumu, który był w tym miejscu.
werset">14 Potem Jezus znalazł go w świątyni i rzekł do niego: «Oto wyzdrowiałeś. Nie grzesz już więcej, aby ci się coś gorszego nie przydarzyło». werset">15 Człowiek ów odszedł i doniósł Żydom, że to Jezus go uzdrowił. werset">16 I dlatego Żydzi prześladowali Jezusa, że to uczynił w szabat³. werset">17 Lecz Jezus im odpowiedział: «Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam». werset">18 Dlatego więc usiłowali Żydzi tym bardziej Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.


werset">19 W odpowiedzi na to Jezus im mówił: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie mógłby niczego czynić sam od siebie, gdyby nie widział Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. werset">20 Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co On sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili. werset">21 Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. werset">22 Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, werset">23 aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał. werset">24 Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie na sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia. werset">25 Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą⁵ głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą. werset">26 Podobnie jak Ojciec ma życie w sobie, tak również dał Synowi: mieć życie w sobie samym. werset">27 Przekazał Mu władzę wykonywania sądu, ponieważ jest Synem Człowieczym. werset">28 Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, w której wszyscy, którzy spoczywają w grobach⁶, usłyszą głos Jego: werset">29 a ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie życia; ci, którzy pełnili złe czyny - na zmartwychwstanie potępienia. werset">30 Ja sam z siebie nic czynić nie mogę⁷. Tak, jak słyszę, sądzę, a sąd mój jest sprawiedliwy; nie szukam bowiem własnej woli, lecz woli Tego, który Mnie posłał.
werset">31 Gdybym Ja wydawał świadectwo o sobie samym, sąd mój nie byłby prawdziwy⁸. werset">32 Jest przecież ktoś inny, kto wydaje sąd o Mnie; a wiem, że sąd, który o Mnie wydaje, jest prawdziwy. werset">33 Wysłaliście poselstwo do Jana i on dał świadectwo prawdzie. werset">34 Ja nie zważam na świadectwo człowieka, ale mówię to, abyście byli zbawieni. werset">35 On był lampą, co płonie i świeci, wy zaś chcieliście radować się krótki czas jego światłem.
werset">36 Ja mam świadectwo większe od Janowego. Są to dzieła, które Ojciec dał Mi do wykonania; dzieła, które czynię, świadczą o Mnie, że Ojciec Mnie posłał. werset">37 Ojciec, który Mnie posłał, On dał o Mnie świadectwo. Nigdy nie słyszeliście ani Jego głosu, ani nie widzieliście Jego oblicza; werset">38 nie macie także słowa Jego, trwającego w was, bo wyście nie uwierzyli w Tego, którego On posłał. werset">39 Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne⁹: to one właśnie dają o Mnie świadectwo. werset">40 A przecież nie chcecie przyjść do Mnie, aby mieć życie. werset">41 Nie odbieram chwały od ludzi, werset">42 ale wiem o was, że nie macie w sobie miłości Boga. werset">43 Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie. Gdyby jednak przybył kto inny we własnym imieniu, to byście go przyjęli. werset">44 Jak możecie uwierzyć, skoro od siebie wzajemnie odbieracie chwałę, a nie szukacie chwały, która pochodzi od samego Boga? werset">45 Nie mniemajcie jednak, że to Ja was oskarżę przed Ojcem. Waszym oskarżycielem jest Mojżesz, w którym wy pokładacie nadzieję. werset">46 Gdybyście jednak uwierzyli Mojżeszowi, to byście i Mnie uwierzyli. O Mnie bowiem on pisał. werset">47 Jeżeli jednak jego pismom nie wierzycie, jakżeż moim słowom będziecie wierzyli?»