werset">1 Biada ci, łupieżco¹, tyś sam nie złupiony,
i tobie, grabieżco, sameś nie ograbiony!
Kiedy skończysz łupić, wtedy ciebie złupią,
gdy grabież zakończysz, ograbią też ciebie.
werset">2 Panie, zmiłuj się nad nami,
w Tobie mamy nadzieję!
Bądź naszym ramieniem każdego poranka
i naszym zbawieniem w czas ucisku.
werset">3 Na głos Twej groźby uciekają ludy,
gdy się podniesiesz, pierzchają narody.
werset">4 Zbierać będą łupy, jak się zbiera szarańczę,
rzucać się na nie jak mrowie koników polnych.
werset">5 Ponad wszystkim jest Pan, bo mieszka na wysokości!
Napełni On Syjon prawem i sprawiedliwością.
werset">6 I zawita trwały pokój w jego czasach.
Zasobem sił zbawczych - mądrość i wiedza,
jego skarbem jest bojaźń Pańska².


werset">7 Oto wysłani na zwiady³ wołają z zewnątrz,
płaczą gorzko wysłannicy pokoju.
werset">8 Opustoszały drogi,
przechodniów zabrakło na ścieżkach.
Wróg zerwał układy, odrzucił świadków,
nie zważał na nikogo.
werset">9 Kraj ma żałosny wygląd, marnieje;
Liban przestał się zielenić, obumiera;
Saron - podobny do pustyni,
a Baszan i Karmel są ogołocone.
werset">10 «Teraz powstanę - mówi Pan -
teraz się podniosę, teraz stanę wysoko.
werset">11 Poczniecie siano, zrodzicie słomę,
me tchnienie jak ogień was pożre.
werset">12 Staną się ludy wypalonym wapnem,
jak ścięte ciernie w ogniu spłoną.
werset">13 Słuchajcie, najdalsi, co uczyniłem,
poznajcie, najbliżsi, mą siłę!»
werset">14 Grzesznicy na Syjonie się zlękli,
bezbożnych chwyciło drżenie:
«Kto z nas wytrzyma przy trawiącym ogniu?
Kto z nas wytrwa wobec wieczystych płomieni?»
werset">15 Ten, kto postępuje sprawiedliwie
i kto mówi uczciwie,
kto odrzuca zyski bezprawne,
kto się wzbrania dłońmi przed wzięciem podarku,
kto zatyka uszy, by o krwi nie słuchać,
kto zamyka oczy, by na zło nie patrzeć -
werset">16 ten będzie mieszkał na wysokościach,
twierdze na skałach będą jego schronieniem;
dostarczą mu chleba, wody mu nie zbraknie.


werset">17 Oczy twe ujrzą króla w całej jego krasie,
zobaczą krainę bardzo rozległą.
werset">18 Serce twe grozę będzie wspominać:
«Gdzie ten, co liczył?
Gdzie ten, co ważył?
Gdzie ten, co spisywał twierdze?»⁴
werset">19 Nie ujrzysz już ludu zuchwałego,
ludu o niewyraźnej mowie, nie do uchwycenia uchem,
o bełkotliwym i niezrozumiałym języku.
werset">20 Patrz na Syjon, miasto naszych świąt!
Twe oczy oglądać będą Jeruzalem,
siedzibę bezpieczną, namiot nieprzenośny,
którego kołków nie wyrwą nigdy
ani się żaden jego powróz nie urwie.
werset">21 Bo właśnie tam mamy Pana potężnego,
zamiast rzek o szerokich odnogach.
Nie dotrze tam⁵ okręt poruszany wiosłami
ani się okazalszy statek nie przeprawi:
werset">23a jego liny obwisną,
nie utrzymają prosto swego masztu,
nie rozwiną żagla⁶.
werset">22 Albowiem Pan jest naszym sędzią,
Pan naszym prawodawcą,
Pan naszym królem!
On nas zbawi!
werset">23b Wtedy rozdzielą łup ogromny,
chromi zagrabią zdobycz.
werset">24 Żaden mieszkaniec nie powie: «Jestem chory».
Lud, który mieszka w Jeruzalem,
dostąpi odpuszczenia swoich nieprawości.