werset">1 Czyż nie do bojowania¹ podobny byt człowieka?
Czy nie pędzi on dni jak najemnik?
werset">2 Jak niewolnik, co wzdycha do cienia,
jak robotnik², co czeka zapłaty.
werset">3 Zyskałem miesiące męczarni,
przeznaczono mi noce udręki.
werset">4 Położę się, mówiąc do siebie:
Kiedyż zaświta i wstanę?
Lecz noc wiecznością się staje
i boleść mną targa do zmroku.


werset">5 Ciało moje okryte robactwem, strupami,
skóra rozchodzi się i pęka.
werset">6 Czas leci jak tkackie czółenko³
i przemija bez nadziei.
werset">7 Wspomnij, że dni me jak powiew.
Ponownie oko me szczęścia nie zazna⁴.
werset">8 Nikt już mnie powtórnie nie ujrzy:
spojrzysz, a już mnie nie będzie.
werset">9 Jak obłok przeleci i zniknie,
kto schodzi do Szeolu, nie wraca,
werset">10 by mieszkać we własnym domostwie;
nie zobaczą go strony rodzinne.


werset">11 Ja ust ujarzmić nie mogę,
mówić chcę w utrapieniu,
narzekać w boleści mej duszy.
werset">12 Czy jestem morzem lub smokiem głębiny⁵,
żeś straże przy mnie postawił?
werset">13 Myślałem: Wypocznę na łóżku,
posłanie to trosk mych powiernik.
werset">14 Lecz Ty mnie snami przestraszasz,
przerażasz mnie widziadłami.


werset">15 Moja dusza wybrała uduszenie,
a śmierć - moje członki.
werset">16 Zginę. Nie będę żył wiecznie.
Zostaw mnie - dni me jak tchnienie.
werset">17 A kim jest człowiek, abyś go cenił
i zwracał ku niemu swe serce?⁶
werset">18 Czemu go badać co ranka?
Na co doświadczać co chwilę?


werset">19 Czy wzrok swój kiedyś odwrócisz?
Pozwól mi choćby ślinę przełknąć.
werset">20 Zgrzeszyłem. Cóż mogłem Ci zrobić?
[Przecież] człowieka przenikasz.
Dlaczego na cel mnie wziąłeś?
Mam być ciężarem Najwyższemu?⁷
werset">21 Czemu to grzechu nie zgładzisz?
Nie zmażesz mej nieprawości?
Wkrótce położę się w ziemi,
nie będzie mnie, choćbyś mnie szukał».