werset">1 Hiob na to odpowiedział Panu, i rzekł:
werset">2 «Wiem, że Ty wszystko możesz,
co zamyślasz, potrafisz uczynić.
werset">3 Kto przesłania zamiar nierozumnie?¹
O rzeczach wzniosłych mówiłem.
To zbyt cudowne. Ja nie rozumiem.
werset">4 Posłuchaj, proszę. Pozwól mi mówić!
Chcę spytać. Racz odpowiedzieć!
werset">5 Dotąd Cię znałem ze słyszenia,
obecnie ujrzałem Cię wzrokiem,
werset">6 stąd odwołuję, co powiedziałem,
kajam się w prochu i w popiele».




werset">7 Skoro Pan te słowa powiedział do Hioba, przemówił i do Elifaza z Temanu: «Zapłonąłem gniewem na ciebie i na dwóch przyjaciół twoich, bo nie mówiliście o Mnie prawdy², jak sługa mój, Hiob. werset">8 Weźcie teraz siedem młodych cielców i siedem baranów, idźcie do sługi mego, Hioba, i złóżcie ofiarę całopalną za siebie. Mój sługa, Hiob, będzie się za was modlił. Ze względu na niego nic złego wam nie zrobię, choć nie mówiliście prawdy o Mnie, jak sługa mój, Hiob».
werset">9 Poszli więc, Elifaz z Temanu, Bildad z Szuach i Sofar z Naamy. Uczynili, jak mówił im Pan, a Pan miał wzgląd na Hioba.


werset">10 I Pan przywrócił Hioba do dawnego stanu, gdyż modlił się on za swych przyjaciół³. Pan oddał mu całą majętność w dwójnasób.
werset">11 Przyszli do niego wszyscy bracia, siostry i dawni znajomi, jedli z nim chleb w jego domu i ubolewali nad nim, i pocieszali go z powodu nieszczęścia, jakie na niego zesłał Pan. Każdy mu dał jeden srebrny pieniądz⁴ i jedną złotą obrączkę.
werset">12 A teraz Pan błogosławił Hiobowi, tak że miał czternaście tysięcy owiec, sześć tysięcy wielbłądów, tysiąc jarzm wołów i tysiąc oślic.
werset">13 Miał jeszcze siedmiu⁵ synów i trzy córki.
werset">14 Pierwszą nazwał Gołębicą, drugą Kasją, a trzecią Rogiem Antymonu. werset">15 Nie było w całym kraju kobiet tak pięknych jak córki Hioba. Dał im też ojciec dziedzictwo między braćmi.
werset">16 I żył jeszcze Hiob sto czterdzieści lat, i widział swych potomków - w całości cztery pokolenia. 17 Umarł Hiob stary i pełen lat.