werset">1 Dodał jeszcze Elihu i rzekł:
werset">2 «Poczekaj chwilkę, wyjaśnię, bo jeszcze [są] słowa o Bogu.
werset">3 Daleko poniosę swą wiedzę, by ukazać sprawiedliwość Stwórcy.
werset">4 Naprawdę, nie mówię podstępnie, prawdziwie jest mędrzec przed tobą.


werset">5 Oto Bóg jest potężny i nie gardzi [nikim], potężny jest mocą i mądrością.
werset">6 Nie pozwoli na powodzenie bezbożnych, pokrzywdzonym przywraca prawo,
werset">7 nie spuszcza oka z uczciwych, [umieszcza] ich z królami na ich tronach, osadza ich na zawsze – są wielcy.


werset">8 ¹Gdy powrozami związani, w kajdany nędzy zostaną zakuci,
werset">9 wtedy im stawia przed oczy ich czyny, by ciężar przestępstw widzieli.
werset">10 Otwiera im uszy na radę, namawia: od zła niech odstąpią!
werset">11 Gdy usłuchają z poddaniem, pędzą swe dni w dobrobycie, a lata mijają w szczęściu.


werset">12 Jeśli nie słuchają, zginą od dzidy, wyginą z braku rozumu.
werset">13 Ludzie zatwardziali gniew chowają, związani nie chcą ratunku;
werset">14 wyginą za dni młodości, a życie uch godne pogardy²
werset">15 Uciśnionego On ratuje przez ucisk, cierpieniem otwiera mu uszy³ .


werset">16 I ciebie chce On wybawić z nieszczęść,
przed tobą jest dal, nie cieśnina,
i stół opływający tłuszczem.
werset">17 Lecz ty osądzasz jak niewierny⁴.
Dosięgną cię prawa i sądy.
werset">18 Strzeż się, by cię nie zwiodła obfitość
i nie zmylił hojny okup.
werset">19 ⁵ Czy skłoni Mocarza twój krzyk bólu,
choćbyś wytężył swe siły?
werset">20 Spróbuj nie wzdychać do nocy,
w której odchodzą najbliżsi.
werset">21 Strzeż się, a zła unikaj!
Przez nie dosięgła cię nędza.




werset">22 Wielki jest Bóg w swej wszechmocy,
któż takim mistrzem jak On?
werset">23 Kto Jego drogę chce zganić?
Kto powie: "Źle uczyniłeś"?
werset">24 Staraj się chwalić Jego dzieła⁶,
gdy o nich się pieśni układa.
werset">25 Ogląda je każdy z radością,
choć widzi je tylko z daleka.
werset">26 Wielki jest Bóg, choć nieznany⁷,
lat Jego nikt nie policzy.


werset">27 On krople wody podnosi
i mgłę na deszcz skrapla⁸,
werset">28 one płyną z nieba wysoko,
obficie spływają na ludzi⁹.


werset">29 A kto pojmuje warstwę chmur
i huk [niebieskiego] namiotu?¹⁰
werset">30 On, Najwyższy, ogniem zieje
i zakrywa podstawy morza.
werset">31 Tak utrzymuje¹¹ ludzi
i żywność im daje obficie.


werset">32 Błyskawicą zbrojne ma ręce,
wskazuje jej cel oznaczony,
werset">33 głos przeciw niemu wydaje:
zazdrosny gniew na nieprawość¹².