werset">1 Hiob tak dalej prowadził swą mowę i rzekł:
werset">2 «Kto dawne szczęście mi wróci,
czas, kiedy Bóg mnie osłaniał,
gdy świecił mi lampą nad głową?
werset">3 Z Jego światłem kroczyłem w ciemności,
werset">4 gdym lata jesienne przeżywał,
gdy Bóg osłaniał mój namiot¹.
werset">5 Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną,
[gdy] moi chłopcy mnie otaczali,
werset">6 nogi w mleku kąpałem,
oliwa płynęła² ze skały.


werset">7 Gdy z bramy miasta wyszedłem,
zająłem miejsce na placu,
werset">8 widząc mnie usuwali się młodzi,
starcy z miejsc powstawali,
werset">9 książęta kończyli swą mowę
i ręce kładli na ustach.
werset">10 Szlachetny głos się uciszał,
do podniebienia język przywierał;
werset">11 ucho chwaliło mnie, słysząc,
a oko godziło się, patrząc.


werset">12 Bo ratowałem biednego przed możnym,
sierotę, co nie miał pomocy.
werset">13 Nędzarze składali mi dzięki
i serce wdowy radowałem.
werset">14 Zdobiła mnie dotąd uczciwość,
prawość mi płaszczem, zawojem.
werset">15 Niewidomemu byłem oczami,
chromemu służyłem za nogi.


werset">16 Dla biednych stałem się ojcem,
pomagałem w sporze i nieznajomemu,
werset">17 rozbijałem szczękę łotrowi
i wydzierałem mu łupy z zębów.


werset">18 Myślałem: "Skończę w rodzinie,
będę miał dni niby piasku³;
werset">19 zapuszczę korzenie nad wodą,
konary me rosa w noc zwilży;


werset">20 cześć moja bez przerwy świeża,
jak łuk, co stale jest giętki.
werset">21 Cierpliwie mnie przecież słuchają,
w milczeniu przyjmują mą radę;
werset">22 po mnie już nikt nie przemawia,
tak moja mowa w nich wsiąka;
werset">23 wyczekują mnie jak deszczu,
otwarli usta jak na wody wiosenne.
werset">24 Uśmiecham się do nich - nie wierzą,
nie dają zniknąć pogodzie mej twarzy.
werset">25 Drogę wyznaczam, przewodzę,
przebywam jak król wśród żołnierzy,
jak ktoś, kto smutnych pociesza".