werset">1 Żył w ziemi Us¹ człowiek imieniem Hiob¹. Był to mąż sprawiedliwy, prawy, bogobojny i unikający zła. werset">2 Miał siedmiu synów i trzy córki. werset">3 Majętność jego stanowiło siedem tysięcy owiec, trzy tysiące wielbłądów, pięćset jarzm wołów, pięćset oślic oraz wielka liczba służby. Był najwybitniejszym człowiekiem spośród wszystkich ludzi Wschodu.
werset">4 Synowie jego mieli zwyczaj udawania się na ucztę, którą każdy z nich urządzał po kolei we własnym domu w dniu oznaczonym. Zapraszali też swoje trzy siostry, by jadły i piły z nimi. werset">5 Gdy przeminął czas ucztowania, Hiob dbał o to, by dokonywać ich oczyszczenia. Wstawał wczesnym rankiem i składał całopalenie stosownie do ich liczby. Bo mówił Hiob do siebie: «Może moi synowie zgrzeszyli i złorzeczyli² Bogu w swym sercu?» Hiob zawsze tak postępował.


werset">6 Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży³ udawali się, by stanąć przed Panem, że i szatan³ też poszedł z nimi. werset">7 ⁴ I rzekł Bóg do szatana: «Skąd przychodzisz?» Szatan odrzekł Panu: «Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej». werset">8 Mówi Pan do szatana: «A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by tak był prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający grzechu jak on». werset">9 Szatan na to do Pana: «Czyż za darmo Hiob czci Boga? werset">10 Czyż Ty nie ogrodziłeś zewsząd jego samego, jego domu i całej majętności? Pracy jego rąk pobłogosławiłeś, jego dobytek na ziemi się mnoży.
werset">11 Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego majątku! Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył». werset">12 Rzekł Pan do szatana: «Oto cały majątek jego w twej mocy. Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki». I odszedł szatan sprzed oblicza Pańskiego.


werset">13 Pewnego dnia, gdy synowie i córki jedli i pili w domu najstarszego brata, werset">14 przyszedł posłaniec do Hioba i rzekł: «Woły orały, a oślice pasły się tuż obok. werset">15 Wtem napadli Sabejczycy⁵, porwali je, a sługi mieczem pozabijali, werset">16 ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Ogień Boży⁶ spadł z nieba, zapłonął wśród owiec oraz sług i pochłonął ich. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». werset">17 Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Chaldejczycy⁷ zstąpili z trzema oddziałami, napadli na wielbłądy, a sługi ostrzem miecza zabili. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść». werset">18 Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: «Twoi synowie i córki jedli i pili wino w domu najstarszego brata. werset">19 Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść».
werset">20 Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon werset">21 i rzekł:
«Nagi wyszedłem z łona matki
i nagi tam wrócę.
Dał Pan i zabrał Pan⁸.
Niech będzie imię Pańskie błogosławione!»
werset">22 W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości⁹.