Charyzmaty Ducha Świętego
12
werset">1 Nie chciałbym, bracia, byście nie wiedzieli o darach duchowych.
werset">2 Wiecie, że gdyście byli poganami, ciągnęło was nieodparcie ku niemym bożkom.
werset">3 Otóż zapewniam was, że nikt, pozostając pod natchnieniem Ducha Bożego, nie może mówić: «Niech Jezus będzie przeklęty!». Nikt też nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus»
1.
werset">4 Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch;
werset">5 różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan;
werset">6 różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich.
werset">7 Wszystkim zaś objawia się Duch dla [wspólnego] dobra.
werset">8 Jednemu dany jest przez Ducha dar mądrości
2 słowa, drugiemu umiejętność poznawania
2 według tego samego Ducha,
werset">9 innemu jeszcze dar wiary
3 w tymże Duchu, innemu łaska uzdrawiania w jednym Duchu,
werset">10 innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo
4, innemu rozpoznawanie duchów
4, innemu dar języków
4 i wreszcie innemu łaska tłumaczenia języków
4.
werset">11 Wszystko zaś sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu tak, jak chce.
Kościół jednym nadprzyrodzonym Ciałem Chrystusa
5
werset">12 Podobnie jak jedno jest ciało, choć składa się z wielu członków, a wszystkie członki ciała, mimo iż są liczne, stanowią jedno ciało, tak też jest i z Chrystusem.
werset">13 Wszyscyśmy bowiem w jednym Duchu zostali ochrzczeni, [aby stanowić] jedno Ciało: czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni. Wszyscyśmy też zostali napojeni jednym Duchem.
werset">14 Ciało bowiem to nie jeden członek, lecz liczne [członki].
werset">15 Jeśliby noga powiedziała: «Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała» - czy wskutek tego rzeczywiście nie należy do ciała?
werset">16 Lub jeśliby ucho powiedziało: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała - czyż nie należałoby do ciała?
werset">17 Gdyby całe ciało było wzrokiem, gdzież byłby słuch? Lub gdyby całe było słuchem, gdzież byłoby powonienie?
werset">18 Lecz Bóg, tak jak chciał, stworzył [różne] członki umieszczając każdy z nich w ciele.
werset">19 Gdyby całość była jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?
werset">20 Tymczasem zaś wprawdzie liczne są członki, ale jedno ciało.
werset">21 Nie może więc oko powiedzieć ręce: «Nie jesteś mi potrzebna», albo głowa nogom: «Nie potrzebuję was». 22 Raczej nawet niezbędne są dla ciała te członki, które uchodzą za słabsze;
werset">23 a te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym obdarzamy poszanowaniem. Tak przeto szczególnie się troszczymy o przyzwoitość wstydliwych członków ciała,
werset">24 a te, które nie należą do wstydliwych, tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował nasze ciało, że zyskały więcej szacunku członki z natury mało godne czci,
werset">25 by nie było rozdwojenia w ciele, lecz żeby poszczególne członki troszczyły się o siebie nawzajem.
werset">26 Tak więc, gdy cierpi jeden członek, współcierpią wszystkie inne członki; podobnie gdy jednemu członkowi okazywane jest poszanowanie, współweselą się wszystkie członki.
werset">27 Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa i poszczególnymi członkami.
werset">28 I tak ustanowił Bóg w Kościele najprzód apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, a następnie tych, co mają dar czynienia cudów, wspierania pomocą, rządzenia oraz przemawiania rozmaitymi językami.
werset">29 Czyż wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokują? Czy wszyscy są nauczycielami? Czy wszyscy mają dar czynienia cudów?
werset">30 Czy wszyscy posiadają łaskę uzdrawiania? Czy wszyscy przemawiają językami? Czy wszyscy potrafią je tłumaczyć?
werset">31 Lecz wy starajcie się o większe dary: a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.